پرش به محتوا
احادیث با شرح

احكام نوزاد

۱۰ حدیث

رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ از «قزع» نهی کردند

عن ابن عمر رضي الله عنهما: أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنِ الْقَزَعِ.
از ابن عمر ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ از «قزع» نهی کردند.
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارنددرجهصحیح است
شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از تراشیدن قسمتی از سر و رها کردن قسمتی دیگر نهی کرده‌اند. و این نهی عام است و کودکان و بزرگسالان را در برمی‌گیرد. اما زن نباید موی سر خود را بتراشد.

فواید
  1. توجه شریعت اسلامی به ظاهر انسان.
مرجع

صحيح البخاري (7/ 163) (5921). صحيح مسلم (3/ 1675) (2120). نزهة المتقين (2/ 1126). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (19/ 380). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (6/ 381).

این حدیث در HadeethEnc.com

اگر مردی به اندازه ی یک چشم بر هم زدن، به فرزندش اعتراف کند، دیگر این حق را ندارد که او را از خود نفی کند.

عن عمر بن الخطاب رضي الله عنه قال: "إذا أقرَّ الرجل بولده طَرْفَةَ عين فليس له أن ينفيه".
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است که می گوید: اگر مردی به اندازه ی یک چشم بر هم زدن، به فرزندش اعتراف کند، دیگر این حق را ندارد که او را از خود نفی کند.
به روایت بیهقیدرجهسند آن حسن است
شرح

اثر مذکور بیانگر این مساله است که هرگاه مردی اعتراف کند نسب نوزادی به او باز می گردد، دیگر حق ندارد او و نسبش را از خود نفی کند؛ چون این مساله از حقوق بندگان است که با اقرار و اعتراف ثابت می شود و انکار تاثیری در آن ندارد.

مرجع

منحة العلام في شرح بلوغ المرام: تأليف عبد الله الفوزان-طبعة دار ابن الجوزي-الطبعة الأولى 1428. توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام: تأليف عبد الله البسام- مكتبة الأسدي –مكة المكرمة –الطبعة: الخامِسَة، 1423 هـ - 2003 م. تسهيل الإلمام بفقه الأحاديث من بلوغ المرام:تأليف الشيخ صالح الفوزان- عناية عبد السلام السليمان - مؤسسة الرسالة الطبعة الأولى . فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام للشيخ ابن عثيمين- المكتبة الإسلامية القاهرة- تحقيق صبحي رمضان وأم إسراء بيومي- الطبعة الأولى 1427. السنن الكبرى - لأحمد بن الحسين بن علي البيهقي - المحقق: محمد عبد القادر عطا: دار الكتب العلمية، بيروت – لبنان- الطبعة: الثالثة، 1424 هـ - 2003 م. التلخيص الحبير في تخريج أحاديث الرافعي الكبير لابن حجر العسقلاني تحقيق: أبو عاصم حسن بن عباس, مؤسسة قرطبة - مصر, الطبعة: الأولى، 1416هـ.

این حدیث در HadeethEnc.com

همانا محبوب‌ترین نام‌های شما نزد خداوند، عبدالله و عبدالرحمن است

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضيَ اللهُ عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَحَبَّ أَسْمَائِكُمْ إِلَى اللهِ عَبْدُ اللهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ».
از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «إِنَّ أَحَبَّ أَسْمَائِكُمْ إِلَى اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ». «همانا محبوب‌ترین نام‌های شما نزد خداوند، عبدالله و عبدالرحمن است».
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که محبوب‌ترین نام‌ها نزد خداوند برای نام‌گذاری پسران، عبدالله یا عبدالرحمن است.

فواید
  1. قرطبی گفته است: نام‌هایی که مانند این دو باشند، به آنها ملحق می‌شوند، مانند عبدالرحیم، عبدالملک و عبدالصمد. و این نام‌ها از این جهت نزد خداوند محبوب‌ترند که دربردارندهٔ صفتی هستند که برای خداوند واجب است (ربوبیت) و صفتی که برای انسان و شایستهٔ اوست و آن بندگی است. سپس «عبد» (بنده) به «رب» (پروردگار) به صورت اضافه‌ای حقیقی اضافه شده است، پس مصادیق این نام‌ها [در عالم واقع] صدق یافته و به این ترکیب شرافت یافته‌اند و در نتیجه این فضیلت برایشان حاصل شده است. و دیگری گفته است: حکمت در اکتفا کردن به این دو نام این است که در قرآن، اضافهٔ «عبد» به یکی از نام‌های خداوند متعال جز در مورد این دو نام، واقع نشده است. خداوند متعال فرموده است: {وَأَنَّهُ ‌لَمَّا ‌قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ} (و اینکه هنگامی که بندهٔ الله برخاست تا او را بخواند) و در آیه‌ای دیگر فرموده است: {وَعِبَادُ ‌الرَّحْمَنِ} (و بندگان [خدای] رحمان). و این سخن خداوند متعال آن را تأیید می‌کند: {قُلِ ‌ادْعُوا ‌اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَنَ} (بگو: «الله» را بخوانید یا «رحمان» را بخوانید).
مرجع

صحيح مسلم (3/ 1682) (2132). فتح الباري لابن حجر (10/ 570).

این حدیث در HadeethEnc.com

هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همان‌گونه که HadeethEnc.com منتشر می‌کند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمی‌آورد. ترجمه‌ها و شرح‌ها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان می‌کنند؛ بازبینان سبیل آن‌ها را بررسی نکرده‌اند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com