پرش به محتوا
احادیث با شرح

غَصْب

۲ حدیث

هر کس با سوگند خود، حقِ مرد مسلمانی را پایمال کند، خداوند آتش را بر او واجب و بهشت را بر او حرام کرده است». پس مردی به ایشان گفت: ای رسول خدا، هرچند چیز ناچیزی باشد؟ فرمودند: «هرچند شاخه‌ای از درخت اراک (مسواک) باشد

عن أَبِي أُمَامَةَ إِياسِ بنِ ثَعْلَبَةَ الحَارِثِيِّ رضي الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنِ اقْتَطَعَ حَقَّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينِهِ، فَقَدْ أَوْجَبَ اللهُ لَهُ النَّارَ، وَحَرَّمَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ» فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: وَإِنْ كَانَ شَيْئًا يَسِيرًا يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: «وَإِنْ قَضِيبًا مِنْ أَرَاكٍ».
از ابو اُمامه اِیاس بن ثَعلَبه حارِثی رضی الله عنه روایت است که رسول خدا صلی الله علیه و سلم فرمودند: «مَنِ اقْتَطَعَ حَقَّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ بِيَمِينِهِ، فَقَدْ أَوْجَبَ اللهُ لَهُ النَّارَ، وَحَرَّمَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ» فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: وَإِنْ كَانَ شَيْئًا يَسِيرًا يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: «وَإِنْ قَضِيبًا مِنْ أَرَاكٍ». یعنی: «هر کس با سوگند خود، حقِ مرد مسلمانی را پایمال کند، خداوند آتش را بر او واجب و بهشت را بر او حرام کرده است». پس مردی به ایشان گفت: ای رسول خدا، هرچند چیز ناچیزی باشد؟ فرمودند: «هرچند شاخه‌ای از درخت اراک (مسواک) باشد».
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح

پیامبر صلی الله علیه و سلم از سوگند خوردن به دروغ و آگاهانه به نام خدا برای پایمال کردن حقِ شخص مسلمان، هشدار داده‌اند، و اینکه جزای این کار، سزاوار شدنِ آتش و محرومیت از بهشت است، و این عمل از گناهان کبیره است. پس مردی گفت: ای رسول خدا، هرچند چیزی که بر آن سوگند خورده شده، اندک باشد؟ پس پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: حتی اگر آن، در مورد چوب مسواکی باشد که از درخت اراک گرفته می‌شود.

فواید
  1. برحذر بودن از گرفتن حقوق دیگران، و اهتمام به ادای آن به صاحبانش هرچقدر هم که کم باشد، و اینکه حکمِ اشتباهِ قاضی، چیزی را که برای انسان نیست، برایش حلال نمی‌کند.
  2. نووی گفته است: [در این حدیث] شدت حرام بودن حقوق مسلمانان [آمده است]، و اینکه میان حقِ کم و زیاد تفاوتی نیست؛ به دلیل این سخن پیامبر صلی الله علیه و سلم که: «هرچند شاخه‌ای از درخت اراک باشد».
  3. نووی گفته است: این مجازات برای کسی است که حق مسلمانی را پایمال کند و قبل از توبه بمیرد. اما کسی که توبه کند و از کارش پشیمان شود و حق را به صاحبش بازگرداند و از او حلالیت بطلبد و عزم کند که دیگر بازنگردد، گناه از او ساقط شده است.
  4. قاضی گفته است: اختصاص دادن [حق به] مسلمان به این دلیل است که آنان مخاطبان [اصلی] و عموم تعامل‌کنندگان در شریعت بوده‌اند، نه اینکه [حق] غیرمسلمان برخلاف آن باشد، بلکه حکم او در این مورد، همان حکم [مسلمان] است.
  5. نووی گفته است: دروغ عبارت است از خبر دادن از چیزی برخلاف آنچه که هست، خواه از روی عمد باشد یا سهو، و خواه آن خبر دربارهٔ گذشته باشد یا آینده.
مرجع

صحيح مسلم (1/ 122) (137). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 239). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (1/ 309).

این حدیث در HadeethEnc.com

هرکس يک وجب از زمين را به ناحق تصاحب کند، روز قيامت همين يک وجب از هفت زمين به دور گردنش پيچيده می شود.

عن عائشة رضي الله عنها عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «مَنْ ظَلَم قِيدَ شِبْرٍ مِن الأرْضِ؛ طُوِّقَهُ مِن سَبْعِ أَرَضِين».
از عايشه رضی الله عنها روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنَ الأرْضِ؛ طُوِّقَهُ منْ سَبْعِ أَرَضِينَ»: «هرکس يک وجب از زمين را به ناحق تصاحب کند، روز قيامت همين يک وجب از هفت زمين به دور گردنش پيچيده می شود».
متفق علیهدرجهصحیح است
شرح

مال دیگران بر انسان حرام است و کسی حق ندارد و بر او حلال و روا نیست حق و مال دیگری را تصاحب کند مگر با رضایت او؛ و بدترین انواع آن تصاحب زمین دیگری است؛ به دلیل طولانی بودن مدت تصرف در آن؛ به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که هرکس به ناحق زمین دیگری را به مقدار کم یا زیاد تصاحب کند، عذاب شدیدی در روز قیامت دارد چنانکه گردنش را سخت و دراز می کنند و زمینی که آن را غصب کرده و زیر آن تا هفت زمین، طوقی بر گردنش می شود؛ و این جزای ظلمی است که به صاحب آن زمین روا داشته و زمینش را تصاحب کرده است. این وعید شامل کسی نمی شود که از زمین های عمومی بدون تملک استفاده می کند.

مرجع

- صحيح البخاري، تأليف: محمد بن إسماعيل البخاري، تحقيق: محمد زهير الناصر، الناشر: دار طوق النجاة الطبعة: الأولى، 1422هـ. - صحيح مسلم المحقق: محمد فؤاد عبد الباقي - الناشر: دار إحياء التراث العربي – بيروت. - تيسير العلام شرح عمدة الأحكام, عبد الله بن عبد الرحمن البسام, تحقيق محمد صبحي حلاق, مكتبة الصحابة، الإمارات - مكتبة التابعين، القاهرة الطبعة- العاشرة، 1426 هـ - 2006 م. - تطريز رياض الصالحين, فيصل بن عبد العزيز بن فيصل ابن حمد المبارك الحريملي النجدي, المحقق: د. عبد العزيز بن عبد الله آل حمد, الناشر: دار العاصمة للنشر والتوزيع، الرياض, الطبعة: الأولى، 1423 هـ - 2002 م. - شرح رياض الصالحين، تأليف: محمد بن صالح العثيمين، الناشر: دار الوطن للنشر، الطبعة: 1426 هـ. - الإلمام بشرح عمدة الأحكام, إسماعيل الأنصاري, مطبعة السعادة, مصر, الطبعة الثالثة, 1392هـ, 1972م. - القاموس المحيط, مجد الدين أبو طاهر محمد بن يعقوب الفيروزآبادي, تحقيق: مكتب تحقيق التراث في مؤسسة الرسالة, بإشراف: محمد نعيم العرقسُوسي, الناشر: مؤسسة الرسالة للطباعة والنشر والتوزيع، بيروت - لبنان, الطبعة: الثامنة، 1426 هـ - 2005 م. - الصحاح تاج اللغة وصحاح العربية, أبو نصر إسماعيل بن حماد الجوهري الفارابي, تحقيق: أحمد عبد الغفور عطار, دار العلم للملايين – بيروت, الطبعة: الرابعة 1407 هـ‍ - 1987 م.

این حدیث در HadeethEnc.com

هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همان‌گونه که HadeethEnc.com منتشر می‌کند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمی‌آورد. ترجمه‌ها و شرح‌ها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان می‌کنند؛ بازبینان سبیل آن‌ها را بررسی نکرده‌اند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com