شمارهٔ ۳۳۸کتاب ۱، شمارهٔ ۳۳۸
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُسَيَّبِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَرَجَ رَجُلاَنِ فِي سَفَرٍ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسَ مَعَهُمَا مَاءٌ فَتَيَمَّمَا صَعِيدًا طَيِّبًا فَصَلَّيَا ثُمَّ وَجَدَا الْمَاءَ فِي الْوَقْتِ فَأَعَادَ أَحَدُهُمَا الصَّلاَةَ وَالْوُضُوءَ وَلَمْ يُعِدِ الآخَرُ ثُمَّ أَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ لِلَّذِي لَمْ يُعِدْ " أَصَبْتَ السُّنَّةَ وَأَجْزَأَتْكَ صَلاَتُكَ " . وَقَالَ لِلَّذِي تَوَضَّأَ وَأَعَادَ " لَكَ الأَجْرُ مَرَّتَيْنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَغَيْرُ ابْنِ نَافِعٍ يَرْوِيهِ عَنِ اللَّيْثِ عَنْ عَمِيرَةَ بْنِ أَبِي نَاجِيَةَ عَنْ بَكْرِ بْنِ سَوَادَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَذِكْرُ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ لَيْسَ بِمَحْفُوظٍ وَهُوَ مُرْسَلٌ .
از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت است که می گوید: دو نفر به مسافرت رفتند، چون وقت نماز فرا رسيد و آب همراهشان نبود، با خاک پاک تيمم نمودند و نماز خواندند، سپس در همان وقتِ نماز آب يافتند، يکی از آن دو، دوباره وضو گرفت و نماز خواند و ديگری چنین نکرد؛ سپس نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمدند و این مساله در با ایشان در میان گذاشتند؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم به آنکه نمازش را اعاده نکرده بود فرمود: «أَصَبْتَ السنة، وَأَجْزَأَتْكَ صَلَاتُكَ»: «به سنت عمل کردی و نمازت صحيح است». و به ديگری فرمود: «لك الأجر مرَّتَين»: «به تو دو پاداش داده خواهد شد».
ترجمه: HadeethEnc.comشرح آن
درجه‌بندی‌ها در منبع
- SahihAl-Albani
- Isnaad HasanZubair Ali Zai