As-Saff

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِى وَقَد تَّعْلَمُونَ أَنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ ۖ فَلَمَّا زَاغُوٓا۟ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمْ ۚ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ۵

{5} Yaani, “Na Musa alipowaambia watu wake” akiwakemea kwa vitendo vyao na kuwakaripia kwa sababu ya kumudhi kwao ilhali wanajua kuwa yeye ni Mtume wa Mwenyezi Mungu. “Kwa nini mnaniudhi” kwa maneno na vitendo “nanyi mnajua kuwa hakika mimi ni Mtume wa Mwenyezi Mungu niliyetumwa kwenu?” Na Mtume ana haki ya kuheshimiwa na kupewa taadhima, na kutekeleza amri zake na kuharakisha kushika hukumu zake. Na kumdhuru Mtume ambaye wema wake kwa viumbe uko juu ya wema wote baada ya wema wa Mwenyezi Mungu, hilo ni katika dhuluma kubwa zaidi, ujasiri dhidi yake, kukengeuka na kupotea mbali na njia iliyonyooka, ambayo waliijua na wakaiacha, na ndiyo maana akasema: “Walipokengeuka” wakaiacha Haki makusudi, “Mwenyezi Mungu akazipotoa nyoyo zao” ili iwe ni adhabu ya kukengeuka kwao huko walikokuchagua wenyewe na wakakuridhia, na Mwenyezi Mungu hakuwawezesha kufikia uwongofu. Kwa sababu hawafailii wema na wala hawafailii isipokuwa uovu tu. “Na Mwenyezi Mungu hawaongoi watu wavukao mipaka” ambao hiyo ndiyo sifa yao na wala hawana nia ya kuongoka. Aya hii tukufu inaashiria kwamba Mwenyezi Mungu kuwapotoa waja wake si dhuluma kwa upande wake wala si udhuru kwao dhidi yake. Bali hilo ni wao waliojisababishia wenyewe. Kwani wao wenyewe ndio waliojifungia mlango wa uwongofu baada ya kuutambua, na baada ya hayo akawalipa kwa upotofu, kukengeuka, na kubadilisha nyoyo, ili iwe ni adhabu kwao na kuwafanyia uadilifu. Kama alivyosema Mwenyezi Mungu Mtukufu: “Nasi twazigeuza nyoyo zao na macho yao. Kama walivyokuwa hawakuiamini mara ya kwanza, kisha tunawaacha katika maasi yao wakitangatanga.”