Al-Hujuraat

وَإِن طَآئِفَتَانِ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱقْتَتَلُوا۟ فَأَصْلِحُوا۟ بَيْنَهُمَا ۖ فَإِنۢ بَغَتْ إِحْدَىٰهُمَا عَلَى ٱلْأُخْرَىٰ فَقَـٰتِلُوا۟ ٱلَّتِى تَبْغِى حَتَّىٰ تَفِىٓءَ إِلَىٰٓ أَمْرِ ٱللَّهِ ۚ فَإِن فَآءَتْ فَأَصْلِحُوا۟ بَيْنَهُمَا بِٱلْعَدْلِ وَأَقْسِطُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُقْسِطِينَ ۹

{9} Hili linajumuisha kuwakataza Waumini kushambuliana wao kwa wao na kuuana wao kwa wao, na kwamba ikiwa makundi mawili ya Waumini yatapigana, basi ni wajibu kwa Waumini wengineo kuuondoa uovu huu mkubwa kwa kusuluhisha baina yao na kufanya mapatano kati yao kwa njia iliyo bora zaidi ambayo kwayo maridhiano yanaweza kupatikana, na wafuate njia zinazofikisha kwa hilo. Ikiwa watasuluhishwa, basi hilo ni bora mno. "Na likiwa moja la hao linamdhulumu mwenzie, basi lipigeni linalodhulumu mpaka lirejee kwenye amri ya Mwenyezi Mungu." Yaani, mpaka lirejee katika yale aliyoyawekea mipaka Mwenyezi Mungu na Mtume wake miongoni mwa kutenda heri na kuacha maovu, ambayo kubwa yake zaidi ni kupigana vita. Na kauli yake: "Na likirudi, basi yapatanisheni kwa uadilifu" ni amri ya kufanya suluhu na kuwa waadilifu katika suluhu hiyo. Kwani suluhu inaweza kuwepo, lakini kwa njia isiyokuwa ya haki, bali kwa dhuluma na kutotendea haki mmoja wa mahasimu hao. Basi hii sio suluhu iliyoamrishwa. Ni lazima kwamba asipendelewe mmoja wao kwa sababu ya undugu, nchi, au malengo na madhumuni mengineyo ambayo yanasababisha kuiacha haki. "Hakika Mwenyezi Mungu anawapenda wanaohukumu kwa haki." Yaani: wale ambao ni waadilifu katika kuhukumu kwao baina ya watu, na katika majukumu yote wanayoyasimamia, kiasi kwamba inaingia humo uadilifu wa mwanamume kwa familia yake na wategemezi wake katika kutimiza haki zao. Ilisimuliwa katika hadithi sahihi kwamba, “Wale wanaofanya uadilifu mbele ya Mwenyezi Mungu watakuwa kwenye majukwaa ya nuru, wale ambao hufanya uadilifu katika kuhukumu kwao, familia zao, na wale ambao wao wanawasimamia.”