Ash-Shura

وَٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا۟ هُمْ يَغْفِرُونَ ۳۷

{37} "Na wanayoyaepuka madhambi makubwa na mambo machafu." Tofauti iliyoko baina ya madhambi makubwa na machafu, ijapokuwa yote ni madhambi makubwa, ni kwamba machafu ni madhambi makubwa ambayo kuna ya kuitia kuyafanya katika nafsi kama vile uzinifu na mfano wake, na madhambi makubwa ni yale ambayo sivyo. Hili ni pale mawili haya yanapotajwa kwa pamoja. Na ama linapotenganishwa kila moja yake mbali na jingine, basi hilo pia linaingia katika maana ya lenzake. "Na wanapokasirika wao husamehe." Wao wamejipamba kwa tabia njema na maadili ya heshima, basi ustahamilivu ukawa ndio tabia yao isiyoachana nao, na maadili mema yakawa ndiyo umbile lao la asili, hata mtu akiwakasirisha kwa maneno au matendo, wanaizuia ghadhabu yao, na hawaitekelezi. Bali wanasamehe, na hawakabiliani na aliyewatendea mabaya isipokuwa kwa wema na msamaha, na kuachilia mbali. Kwa hivyo, yakatokana na msamaha huu na kuachilia mbali masilahi mengi na kujizuilia maovu wao wenyewe na pia kuwazuilia wengine, kama alivyosema Mwenyezi Mungu Mtukufu, "Zuilia mabaya kwa lililojema zaidi. Hapo, yule ambaye baina yako naye pana uadui, atakuwa kama rafiki jamaa wa kukuonea uchungu."