Faatir

ثُمَّ أَوْرَثْنَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلَّذِينَ ٱصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا ۖ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِٱلْخَيْرَٰتِ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْكَبِيرُ ۳۲

{32} Ndiyo maana akasema: "Kisha tukawarithisha Kitabu wale tuliowateua miongoni mwa waja wetu. Na hao ndio Ummah huu. "Na miongoni mwao yuko aliyejidhulumu," kwa madhambi yaliyopungukiwa na ukafiri. "Na na yupo wa katikati," anajiwekea faradhi na kuacha ya haramu. "Na miongoni mwao yuko hutangulia katika mambo mema." Yaani, aliharakisha kufanya hivyo, akafanya kazi kwa bidii, na kuwapita wengine. Yeye ndiye anayetekeleza majukumu ya faradhi, anaswali sana, na anaacha yale yaliyoharamishwa na yasiyopendeza. Wote walichaguliwa na Mwenyezi Mungu kurithi kitabu hiki, hata kama safu zao zilitofautiana na hali zao zilikuwa tofauti. Kila mmoja wao ana sehemu ya urithi wake, hata dhalimu kwake mwenyewe. Kwani yale aliyo nayo ya asili ya imani, elimu ya imani, na matendo ya imani yamerithishwa kutoka katika Kitabu. Kwa sababu kinachokusudiwa kurithi kitabu ni kurithi elimu yake na kazi yake, na kusoma maneno yake, na kutoa maana zake. Na kauli yake Mwenyezi Mungu, "Kwa idhini ya Mwenyezi Mungu," inarejelea matendo mema yaliyotangulia ili asidanganywe na kazi yake. Bali hatangulii katika mambo mema isipokuwa kwa neema na msaada wa Mwenyezi Mungu. Anapaswa kujishughulisha na kumshukuru Mwenyezi Mungu kwa yale aliyomkirimia. "Hiyo ndiyo fadhila ya kuu." Yaani, Kumrithisha Kitabu Kitukufu ambaye Mwenyezi Mungu amemchagua miongoni mwa waja wake ni baraka kubwa ambayo kwake neema zote ni kana kwamba si kitu. Na neema kubwa kuliko zote ni kurithi Kitabu hiki.