As-Sajda

تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ ٱلْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ۱۶

{16} "Mbavu zao zinaachana na vitanda" na kuacha jambo tamu la kulala juu yake wakaenda kwenye kile ambacho ni kitamu zaidi kwao na kipendwa zaidi kwao, nacho ni kuswali usiku na kunong'ona na Mwenyezi Mungu Mtukufu. Na ndiyo maana akasema, "Kwa kumwomba Mola wao Mlezi" ili awaletee masilahi yao ya kidini na ya kidunia na awaondoshee madhara yao "kwa khofu na kutumaini." Yaani, walikusanya kati ya sifa mbili; kuhofu kwamba matendo yao yanaweza kurudishwa na kutumaini kwamba yatakataliwa, na pia kuhofu adhabu ya Mwenyezi Mungu, na kutumaini malipo yake, "na hutoa kutokana na tulivyowaruzuku," sawa iwe riziki chache au nyingi. Na hapa hakutaja ukomo wa kutoa wala mwenye kupewa; ili iwe na maana ya jumla. Kwani, humo kunaingia kutoa kwa wajibu, kama vile zaka, kafara, na kutoa matumizi ya wake na jamaa, na pia kunaingia ndani yake kutoa kunakopendekezwa katika mambo yote ya heri. Na kutoa kwa ajili ya mambo ya heri na matumizi na kufanya wema kwa kutoa mali ni jambo la heri tupu, hata kama alipawa masikini au tajiri, jamaa wa karibu au wa mbali, lakini malipo yanatofautiana kulingana na faida yake, na haya ndiyo matendo yao.