Al-Ankaboot

فَإِذَا رَكِبُوا۟ فِى ٱلْفُلْكِ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ ۶۵ لِيَكْفُرُوا۟ بِمَآ ءَاتَيْنَـٰهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا۟ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ۶۶

{65 - 66} Kisha Mwenyezi Mungu aliwafanya washirikina kukubali suala kwamba kwa kuwa wanamkusudia Mwenyezi Mungu peke yake katika ugumu, wanapokuwa wanasafiri baharini na mawimbi yake yakawa makali na wakaogopa kuangamia; hapo wao huwaacha masanamu wao, na wanamkusudia kwa dua yao Mwenyezi Mungu tu asiyekuwa na mshirika. Na pindi ugumu huo unapoisha na akawaokoa hadi nchi kavu Yule ambaye walimkusudia katika dua yao, wakamshirikisha na yule ambaye hakuwaokoa katika ugumu huo, wala hakuwaondolea shida yao. Basi kwa nini hawamkusudii Mwenyezi Mungu kwenye dua zao katika hali ya furaha na shida, na wepesi na ugumu, ili wamuamini kiuhakika, na wastahiki thawabu zake, na wazuilike kutokana na adhabu yake. Lakini wao wanafanya ushirikina baada ya sisi kuwaneemesha na kuwaokoa kutoka baharini ili uwe mwisho wake wake ni kukufuru yale tuliyowapa, na kufanya ubaya baada ya kuneemeshwa, na ili wakamilishe starehe zao katika dunia, ambayo ni kama starehe wanazofanya wanyama, wakawa hao hawana hamu yoyote isipokuwa tumbo zao na tupu zao. "Lakini watakuja jua" watakapoondoka duniani kwenda Akhera, ukubwa wa majuto yao na adhabu chungu.