Yusuf

رَبِّ قَدْ ءَاتَيْتَنِى مِنَ ٱلْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِى مِن تَأْوِيلِ ٱلْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ أَنتَ وَلِىِّۦ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِى مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ۱۰۱

{101} Mwenyezi Mungu alipomtimizia Yusuf yale aliyomtimizia kama vile kumuimarisha katika ardhi na utawala, na akayafurahisha macho yake kwa wazazi wake na ndugu zake, na baada ya elimu nyingi aliyopewa na Mwenyezi Mungu, akasema akiikiri neema ya Mwenyezi Mungu, akimshukuru kwa hilo, na akiomba uthabiti juu ya Uislamu, “Ewe Mola wangu Mlezi! Hakika umenipa katika ufalme” na hayo ni kwa sababu alikuwa ni msimamizi wa hazina za ardhi na uendeshaji wake, na alikuwa waziri mkuu wa mfalme, “na umenifunza katika tafsiri ya mambo.” Yaani, ulinifundisha katika tafsiri ya mambo ya vitabu vilivyoteremshwa, na tafsiri ya ndoto na elimu nyinginezo. “Ewe Muumba wa mbingu na ardhi! ... Nifishe hali ya kuwa ni Muislamu.” Yaani, nidumishie Uislamu na uniimarishe juu yake mpaka unifishe ndani yake. Na hii haikuwa dua ya kujiharakishia kifo. “Na niunganishe na walio wema” miongoni mwa Manabii na walio wema na walio safi na walio bora.