Adh-Dhaariyat
این ترجمهٔ تفسیر سعدی است، همان‌گونه که IslamHouse.com آن را در saadi.islamenc.com منتشر می‌کند و از صفحه‌های آن سایت گرفته شده است. سایت نمی‌گوید چه کسی آن را ترجمه کرده و از کدام چاپ پیروی می‌کند، و برای برداشتن متن آن شرطی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست؛ آیه‌ای که سایت توضیح جداگانه‌ای برایش نمی‌دهد با بخش پیش از خود می‌آید، و فهرست هر چنین آیه‌ای را نام می‌برد. سبیل چیزی از آن را ننوشته و ترجمه نکرده است.
متن ازsaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)برداشته‌شده در 2026-10-22
فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ۲۹
(29) Услышав приятную новость, жена Ибрахима вышла к гостям и от радости принялась кричать и бить себя по лицу. Это свидетельствует о том, что женщины часто ведут се- бя непредсказуемо и вопреки всякой логике. Она воскликнула: «Неужели у меня бу- дет ребенок?! В моем возрасте женщины не могут рожать, да и сама я — бесплодна». В этом аяте упоминаются две причины, по которым жена Ибрахима не могла родить ребенка. В суре «Худ» названа третья причина: «Она сказала: “Горе мне! Неужели я рожу? Ведь я — старуха, и мой муж — старик”» (11:72).