Al-Muminoon
این ترجمهٔ تفسیر سعدی است، همان‌گونه که IslamHouse.com آن را در saadi.islamenc.com منتشر می‌کند و از صفحه‌های آن سایت گرفته شده است. سایت نمی‌گوید چه کسی آن را ترجمه کرده و از کدام چاپ پیروی می‌کند، و برای برداشتن متن آن شرطی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست؛ آیه‌ای که سایت توضیح جداگانه‌ای برایش نمی‌دهد با بخش پیش از خود می‌آید، و فهرست هر چنین آیه‌ای را نام می‌برد. سبیل چیزی از آن را ننوشته و ترجمه نکرده است.
متن ازsaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)برداشته‌شده در 2026-10-22
ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قُرُونًا ءَاخَرِينَ ۴۲ مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ ۴۳
(42-43) После гибели этих упрямых неверующих Аллах сотворил другие поколения людей. Для каждого народа был отведен определенный срок, который люди не могли приблизить или отсрочить. Один за другим к ним приходили Божьи посланники, дабы люди уверовали и стали разъяснять истину другим. Однако не благодарность и неверие были неотъемлемым качеством беспутных народов. Всякий раз, когда к деспотичным неверующим приходил Божий посланник, они называли его лжецом, не взирая на многочисленные знамения, каждого из которых было достаточно для того, чтобы человек мог уверовать. А ведь им стоило всего лишь прислушаться к пророческим проповедям и предписаниям, чтобы убедиться в правдивости всего, с чем приходили Божьи посланники.