Fussilat
النكت والعيوناین متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.
متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21
قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِۦ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقٍۭ بَعِيدٍ ۵۲ سَنُرِيهِمْ ءَايَـٰتِنَا فِى ٱلْـَٔافَاقِ وَفِىٓ أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ ۗ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ شَهِيدٌ ۵۳ أَلَآ إِنَّهُمْ فِى مِرْيَةٍ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمْ ۗ أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَىْءٍ مُّحِيطٌۢ ۵۴
قَوْلُهُ عَزَّ وجَلَّ: ﴿سَنُرِيهِمْ آياتِنا في الآفاقِ وفي أنْفُسِهِمْ﴾ فِيهِ خَمْسَةُ أقاوِيلَ:
أحَدُها: أنَّ في الآفاقِ فَتْحَ أقْطارِ الأرْضِ، وفي أنْفُسِهِمْ فَتْحَ مَكَّةَ، قالَهُ السُّدِّيُّ.
الثّانِي: في الآفاقِ ما أخْبَرَ بِهِ مِن حَوادِثِ الأُمَمِ، وفي أنْفُسِهِمْ ما أنْذَرْتُهم بِهِ مِنَ الوَعِيدِ.
الثّالِثُ: أنَّها في الآفاقِ آياتُ السَّماءِ وفي أنْفُسِهِمْ حَوادِثُ الأرْضِ.
الرّابِعُ: أنَّها في الآفاقِ إمْساكُ القَطْرِ عَنِ الأرْضِ كُلِّها وفي أنْفُسِهِمُ البَلاءُ الَّذِي يَكُونُ في أجْسادِهِمْ، قالَهُ ابْنُ جُرَيْجٍ.
الخامِسُ: أنَّها في الآفاقِ انْشِقاقُ القَمَرِ، وفي أنْفُسِهِمْ كَيْفَ خَلَقْناهم مِن تُرابٍ ثُمَّ مِن نُطْفَةٍ ثُمَّ مِن عَلَقَةٍ ثُمَّ مِن مُضْغَةٍ، وكَيْفَ إدْخالُ الطَّعامِ والشَّرابُ مِن مَوْضِعٍ واحِدٍ وإخْراجُهُ مِن مَوْضِعَيْنِ آخَرَيْنِ، قالَهُ الضَّحّاكُ.
﴿حَتّى يَتَبَيَّنَ لَهم أنَّهُ الحَقُّ﴾ فِيهِ وجْهانِ:
أحَدُهُما: يَتَبَيَّنَ لَهم أنَّ القُرْآنَ حَقٌّ.
الثّانِي: أنَّ ما جاءَهم بِهِ الرَّسُولُ ﷺ ودَعاهم إلَيْهِ حَقٌّ.
﴿أوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ﴾ يَعْنِي أوَلَمْ يَكْفِكَ مِن رَبِّكَ.
﴿أنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ﴾ يَحْتَمِلُ وجْهَيْنِ: (p-١٩٠)أحَدُهُما: عَلِيمٌ.
الثّانِي: حَفِيظٌ.
قَوْلُهُ عَزَّ وجَلَّ: ﴿ألا إنَّهم في مِرْيَةٍ مِن لِقاءِ رَبِّهِمْ﴾ قالَ السُّدِّيُّ في شَكٍّ مِنَ البَعْثِ.
﴿ألا إنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ﴾ فِيهِ وجْهانِ:
أحَدُهُما: أحاطَ عِلْمُهُ بِكُلِّ شَيْءٍ، قالَهُ السُّدِّيُّ.
الثّانِي: أحاطَتْ قُدْرَتُهُ بِكُلِّ شَيْءٍ، قالَهُ الكَلْبِيُّ.