پرش به محتوا
Tafsīr al-Māwardī · Al-Israa
سورهٔ ۱۷

Al-Israa

النكت والعيون

این متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.

متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21

آیهٔ ۱۱

وَيَدْعُ ٱلْإِنسَـٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلْخَيْرِ ۖ وَكَانَ ٱلْإِنسَـٰنُ عَجُولًا ۱۱

قَوْلُهُ عَزَّ وجَلَّ: ﴿وَيَدْعُ الإنْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالخَيْرِ﴾ فِيهِ وجْهانِ مِنَ التَّأْوِيلِ: أحَدُها: أنْ يَطْلُبَ النَّفْعَ في العاجِلِ بِالضُّرِّ العائِدِ عَلَيْهِ في الآجِلِ.

الثّانِي: أنْ يَدْعُوَ أحَدُهم عَلى نَفْسِهِ أوْ ولَدِهِ بِالهَلاكِ، ولَوِ اسْتَجابَ دُعاءَهُ بِهَذا الشَّرِّ كَما اسْتَجابَ لَهُ بِالخَيْرِ لَهَلَكَ.

﴿وَكانَ الإنْسانُ عَجُولا﴾ فِيهِ تَأْوِيلانِ: أحَدُهُما: عَجُولًا في الدُّعاءِ عَلى نَفْسِهِ ووَلَدِهِ وما يَخُصُّهُ، وهَذا قَوْلُ ابْنِ عَبّاسٍ وقَتادَةَ ومُجاهِدٍ.

الثّانِي: أنَّهُ عَنى آدَمَ حِينَ نَفَخَ فِيهِ الرُّوحَ، حَتّى بَلَغَتْ إلى سُرَّتِهِ فَأرادَ أنْ يَنْهَضَ عَجِلًا، وهَذا قَوْلُ إبْراهِيمَ والضَّحّاكِ.