پرش به محتوا
Tafsīr Abī as-Suʿūd · Al-Anfaal
سورهٔ ۸

Al-Anfaal

إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم

این متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.

متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21

آیهٔ ۳۶

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُنفِقُونَ أَمْوَٰلَهُمْ لِيَصُدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ فَسَيُنفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ ۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِلَىٰ جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ ۳۶

﴿إنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أمْوالَهم لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ﴾ نَزَلَتْ في المُطْعِمِينَ يَوْمَ بَدْرٍ، وكانُوا اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا مِن قُرَيْشٍ، يُطْعِمُ كُلُّ واحِدٍ مِنهم كُلَّ يَوْمٍ عَشْرَ جُزُرٍ، أوْ في أبِي سُفْيانَ اسْتَأْجَرَ لِيَوْمِ أُحُدٍ ألْفَيْنِ سِوى مَنِ اسْتَجاشَ مِنَ العَرَبِ، وأنْفَقَ فِيهِمْ أرْبَعِينَ أُوقِيَّةً، أوْ في أصْحابِ العِيرِ، فَإنَّهُ لَمّا أُصِيبَ قُرَيْشٌ يَوْمَ بَدْرٍ قِيلَ لَهُمْ: أعِينُوا بِهَذا المالِ عَلى حَرْبِ مُحَمَّدٍ، لَعَلَّنا نُدْرِكُ ثَأْرَنا مِنهُ فَفَعَلُوا، والمُرادُ بِسَبِيلِ اللَّهِ: دِينُهُ واتِّباعُ رَسُولِهِ.

﴿فَسَيُنْفِقُونَها﴾ بِتَمامِها، ولَعَلَّ الأوَّلَ إخْبارٌ عَنْ إنْفاقِهِمْ في تِلْكَ الحالِ وهو إنْفاقُ يَوْمِ بَدْرٍ، والثّانِي إخْبارٌ عَنْ إنْفاقِهِمْ فِيما يُسْتَقْبَلُ، وهو إنْفاقُ يَوْمِ أُحُدٍ، ويُحْتَمَلُ أنْ يُرادَ بِهِما واحِدٌ عَلى أنَّ مَساقَ الأوَّلِ لِبَيانِ الغَرَضِ مِنَ الإنْفاقِ، ومَساقَ الثّانِي لِبَيانِ عاقِبَتِهِ وأنَّهُ لَمْ يَقَعْ بَعْدُ.

﴿ثُمَّ (p-21)تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً﴾ نَدَمًا وغَمًّا لِفَواتِها مِن غَيْرِ حُصُولِ المَقْصُودِ، جَعَلَ ذاتَها حَسْرَةً - وهي عاقِبَةُ إنْفاقِها – مُبالَغَةً ﴿ثُمَّ يُغْلَبُونَ﴾ آخِرَ الأمْرِ، وإنْ كانَ الحَرْبُ بَيْنَهم سِجالًا قَبْلَ ذَلِكَ.

﴿والَّذِينَ كَفَرُوا﴾ أيْ: تُمُّوا عَلى الكُفْرِ وأصَرُّوا عَلَيْهِ ﴿إلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ﴾ أيْ: يُساقُونَ، لا إلى غَيْرِها.