پرش به محتوا
Tafsīr Abī as-Suʿūd · Saad
سورهٔ ۳۸

Saad

إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم

این متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.

متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21

آیهٔ ۳۲

فَقَالَ إِنِّىٓ أَحْبَبْتُ حُبَّ ٱلْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّى حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِٱلْحِجَابِ ۳۲

﴿فَقالَ إنِّي أحْبَبْتُ حُبَّ الخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي﴾ قالَهُ عَلَيْهِ الصَّلاةُ والسَّلامُ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ اعْتِرافًا بِما صَدَرَ عَنْهُ مِنَ الِاشْتِغالِ بِها عَنِ الصَّلاةِ، ونَدَمًا عَلَيْهِ، وتَمْهِيدًا لِما يَعْقُبُهُ مِنَ الأمْرِ بِرَدِّها وعَقْرِها. والتَّعْقِيبُ بِاعْتِبارِ أواخِرِ العَرْضِ المُسْتَمِرِّ دُونَ ابْتِدائِهِ، (p-226)والتَّأْكِيدُ لِلدِّلالَةِ عَلى أنَّ اعْتِرافَهُ ونَدَمَهُ عَنْ صَمِيمِ القَلْبِ لا لِتَحْقِيقِ مَضْمُونِ الخَبَرِ. وأصْلُ "أحْبَبْتُ" أنْ يُعَدّى بِعَلى؛ لِأنَّهُ بِمَعْنى آثَرْتُ لَكِنْ لَمّا أُنِيبَ مَنابِ أنْبَتَ عُدِّيَ تَعْدِيَتَهُ، و "حُبَّ الخَيْرِ" مَفْعُولُهُ، كَأنَّهُ قِيلَ: أنَبْتُ حُبَّ الخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي، ووَضَعْتُهُ مَوْضِعَهُ، وخَيْرُ المالُ الكَثِيرُ. والمُرادُ بِهِ الخَيْلُ الَّتِي شَغَلَتْهُ عَلَيْهِ الصَّلاةُ والسَّلامُ، ويُحْتَمَلُ أنَّهُ سَمّاها خَيْرًا لِتَعَلُّقِ الخَيْرِ بِها. قالَ ﷺ: ﴿الخَيْرُ مَعْقُودٌ بِنَواصِي الخَيْلِ إلى يَوْمِ القِيامَةِ﴾ . وقُرِئَ: ( أنِّي ) ﴿حَتّى تَوارَتْ بِالحِجابِ﴾ مُتَعَلِّقٌ بِقَوْلِهِ "أحْبَبْتُ" بِاعْتِبارِ اسْتِمْرارِ المَحَبَّةِ ودَوامِها حَسَبَ اسْتِمْرارِ العَرْضِ، أيْ: أنَبْتُ حُبَّ الخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي، واسْتَمَرَّ ذَلِكَ حَتّى تَوارَتْ، أيْ: غَرَبَتِ الشَّمْسُ تَشْبِيهًا لِغُرُوبِها في مَغْرِبِها بِتَوارى المُخَبَّأةِ بِحِجابِها، وإضْمارِها مِن غَيْرِ ذِكْرٍ لِدَلالَةِ العَشِيِّ عَلَيْها، وقِيلَ: الضَّمِيرُ لِلـ "صافِناتُ" أيْ: حَتّى تَوارَتْ بِحِجابِ اللَّيْلِ، أيْ: بِظَلامِهِ.