Al-Israa
إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريماین متن عربی یک تفسیر کلاسیک است، همان‌گونه که در Quranic Universal Library (QUL، از Tarteel) آمده و از نسخهٔ باز داده‌های QUL گرفته شده که spa5k/tafsir_api نگه می‌دارد. QUL نمی‌گوید از کدام چاپ پیروی می‌کند و برای متن‌ها مجوزی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن‌ها تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. جایی که متن یادداشتی از ویراستار در قلاب‌های دوگانه دارد، همان‌گونه که هست نشان داده می‌شود. هنوز ترجمه‌ای وجود ندارد.
متن ازQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITبرداشته‌شده در 2026-10-21
وَلَئِن شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِۦ عَلَيْنَا وَكِيلًا ۸۶
(p-193)﴿وَلَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أوْحَيْنا إلَيْكَ﴾ مِنَ القرآن الَّذِي هو شِفاءٌ ورَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ، ومَنبَعٌ لِلْعُلُومِ الَّتِي أُوتِيتُمُوها، وثَبَّتْناكَ عَلَيْهِ حِينَ كادُوا يَفْتِنُونَكَ عَنْهُ، ولَوْلاهُ لَكِدْتَ تَرْكَنُ إلَيْهِمْ، شَيْئًا قَلِيلًا. وإنَّما عَبَّرَ عَنْهُ بِالمَوْصُولِ تَفْخِيمًا لِشَأْنِهِ، ووَصْفًا لَهُ بِما في حَيِّزِ الصِّلَةِ ابْتِداءً، وإعْلامًا بِحالِهِ مِن أوَّلِ الأمْرِ، وبِأنَّهُ لَيْسَ مِن قَبِيلِ كَلامِ المَخْلُوقِ. و "اللّامُ" مُوطِئَةٌ لِلْقَسَمِ، و "لَنَذْهَبَنَّ" جَوابُهُ النّائِبُ مَنابَ جَزاءِ الشَّرْطِ، وبِذَلِكَ حَسُنَ حَذْفُ مَفْعُولِ المَشِيئَةِ، والمُرادُ مِنَ الذَّهابِ بِهِ: المَحْوُ مِنَ المَصاحِفِ والصُّدُورِ، وهو أبْلَغُ مِنَ الإذْهابِ. عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أنَّ أوَّلَ ما تَفْقِدُونَ مِن دِينِكُمُ الأمانَةُ، وآخَرَ ما تَفْقِدُونَ الصَّلاةُ، ولَيُصَلِّيَنَّ قَوْمٌ ولا دِينَ لَهُمْ، وأنَّ هَذا القرآن تُصْبِحُونَ يَوْمًا، وما فِيكم مِنهُ شَيْءٌ. فَقالَ رَجُلٌ: كَيْفَ ذَلِكَ، وقَدْ أثْبَتْناهُ في قُلُوبِنا، وأثْبَتْناهُ في مَصاحِفِنا نُعَلِّمُهُ أبْناءَنا، ويُعَلِّمُهُ أبْناؤُنا أبْناءَهُمْ؟ فَقالَ: يَسْرِي عَلَيْهِ لَيْلًا فَيُصْبِحُ النّاسُ مِنهُ فُقَراءٌ تُرْفَعُ المَصاحِفُ، ويُنْزَعُ ما في القُلُوبِ.
﴿ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ بِهِ﴾ أيِ: القرآن.
﴿عَلَيْنا وكِيلا﴾ مَن يَتَوَكَّلُ عَلَيْنا اسْتِرْدادَهُ مَسْطُورًا مَحْفُوظًا.