سورهٔ ۹۶

Al-Alaq

سورة العلق

این متن عربی تفسیر جلالین جلال‌الدین محلی و جلال‌الدین سیوطی است، همان‌گونه که در پیکرهٔ OpenITI آمده، از نسخهٔ altafsir.com که پروژهٔ COBHUNI دانشگاه هامبورگ گرفته است: تنها تفسیر آیه‌ها، بدون مقدمه، بدون یادکرد چاپ و بدون شمارهٔ صفحه. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌هاست و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. زیر هر بخش ترجمهٔ انگلیسی آن از فراس حمزه آمده، همان‌گونه که در نسخهٔ Quranic Universal Library ترتیل هست؛ این نسخه را هم کسی با کتاب چاپی مقایسه نکرده است.

متن ازOpenITI CC BY-NC-SA 4.0 altafsir.comبرداشته‌شده در 2026-10-21ترجمهٔ انگلیسی: فراس حمزه، Tafsir al-Jalalayn (Fons Vitae، ۲۰۰۸)، همان‌گونه که مؤسسهٔ سلطنتی آل‌البیت برای اندیشهٔ اسلامی در altafsir.com منتشر کرده، از نسخهٔ Quranic Universal Library ترتیل. altafsir.com QUL

نمایش

آیهٔ ۱

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۱

{ اقرأ } أوجد القراءة مبتدئا { باسم ربك الذى خلق } الخلائق.

Recite, bring recitation into existence, beginning with: In the Name of your Lord Who created, all creatures;

آیهٔ ۲

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۲

{ خلق الإنسن } الجنس { من علق } جمع علقة وهي القطعة اليسيرة من الدم الغليظ.

created man (al-insān: the generic) from a blood-clot (‘alaq is the plural of ‘alaqa, which is a small quantity of congealing blood).

آیهٔ ۳

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۳

{ اقرأ } تأكيد للأول { وربك الأكرم } الذي لا يوازيه كريم حال من ضمير اقرأ.

Recite: (reiterating the first one) and your Lord is the Most Generous, having no counterpart in terms of His generosity (wa-rabbuka’l-akram is a circumstantial qualifier referring to the subject [of the verb] iqra’, ‘recite’),

آیهٔ ۴

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۴

{ الذى علم } الخط { بالقلم } وأول من خط به إدريس عليه السلام.

Who taught, [the art of] script, by the pen — the first to write with it was [the prophet] Enoch (Idrīs), peace be upon him —

آیهٔ ۵

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۵

{ علم الإنسن } الجنس { ما لم يعلم } قبل تعليمه من الهدى والكتابة والصناعة وغيرها.

taught man (al-insān: the generic) what he did not know, before he was taught, in the way of guidance, [the art of] writing, crafts and so on.

آیهٔ ۶

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۶

{ كلا } حقا { إن الإنسن ليطغى }.

Nay, but verily man is [wont to be] rebellious,

آیهٔ ۷

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۷

{ أن رءاه } أي نفسه { استغنى } بالمال. نزل في أبي جهل و «رأى» علمية و «استغنى» مفعول ثان و «أن رآه» مفعول له.

when he sees it, that is to say, his own soul, to be self-sufficient, in terms of wealth — this was revealed regarding Abū Jahl (ra’ā, ‘sees’, means [to see] mentally; istaghnā, ‘self-sufficient’, is the second direct object; an ra’āhu, ‘when he sees it’, is an object denoting reason).

آیهٔ ۸

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۸

{ إن إلى ربك } يا إنسان { الرجعى } أي الرجوع تخويف له فيجازى الطاغي بما يستحقه.

Surely to your Lord, O man, is the return — [meant as] a threat for him — and so He will requite the rebellious one with what he deserves.

آیهٔ ۹

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۹

{ أرءيت } في مواضعها الثلاثة للتعجب { الذى ينهى } هو أبو جهل.

Have you seen (a-ra’ayta in all three instances [here and below] is an exclamation of wonder) him, namely, Abū Jahl, who forbids

آیهٔ ۱۰

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۱۰

{ عبدا } هو النبي صلى الله عليه وسلم { إذا صلى }.

a servant, namely, Muhammad (s), when he prays?