At-Takwir
سورة التكويراین متن عربی تفسیر جلالین جلال‌الدین محلی و جلال‌الدین سیوطی است، همان‌گونه که در پیکرهٔ OpenITI آمده، از نسخهٔ altafsir.com که پروژهٔ COBHUNI دانشگاه هامبورگ گرفته است: تنها تفسیر آیه‌ها، بدون مقدمه، بدون یادکرد چاپ و بدون شمارهٔ صفحه. کسی آن را با کتاب چاپی یا نسخهٔ خطی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌هاست و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست. زیر هر بخش ترجمهٔ انگلیسی آن از فراس حمزه آمده، همان‌گونه که در نسخهٔ Quranic Universal Library ترتیل هست؛ این نسخه را هم کسی با کتاب چاپی مقایسه نکرده است.
متن ازOpenITICC BY-NC-SA 4.0altafsir.comبرداشته‌شده در 2026-10-21ترجمهٔ انگلیسی: فراس حمزه، Tafsir al-Jalalayn (Fons Vitae، ۲۰۰۸)، همان‌گونه که مؤسسهٔ سلطنتی آل‌البیت برای اندیشهٔ اسلامی در altafsir.com منتشر کرده، از نسخهٔ Quranic Universal Library ترتیل. altafsir.comQUL
إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۱
{ إذا الشمس كورت } لففت وذهب بنورها.
When the sun is folded away, enfolded and stripped of its light,
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۲
{ وإذا النجوم انكدرت } انقضت وتساقطت على الأرض.
and when the stars scatter, [when] they are extinguished and hurtle down towards the earth,
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۳
{ وإذا الجبال سيرت } ذهب بها عن وجه الأرض فصارت
هبآء منبثا
[6:56].
and when the mountains are set in motion, [when] they are blown away from the face of the earth, becoming as scattered dust,
وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۴
{ وإذا العشار } النوق الحوامل { عطلت } تركت بلا راع أو بلا حلب لما دهم من الأمر، ولم يكن مال أعجب إليهم منها.
and when the pregnant camels are neglected, abandoned without a herdsman or anyone to milk them, on account of the matter that has come over them — even though [previously] no wealth was dearer to them than these [pregnant camels];
وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۵
{ وإذا الوحوش حشرت } جمعت بعد البعث ليقتص لبعض من بعض ثم تصير ترابا.
and when the wild beasts are mustered, [when they are] brought together after being resurrected so that each of them may retaliate against the other, before becoming dust;
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۶
{ وإذا البحار سجرت } بالتخفيف والتشديد: أوقدت فصارت نارا.
and when the seas are set afire (read sujirat or sujjirat), [when] they are set alight and become [a mass of] fire;
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۷
{ وإذا النفوس زوجت } قرنت بأجسادها.
and when the souls are coupled, [when they are] paired up with their bodies;
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۸
{ وإذا الموءودة } الجارية تدفن حية خوف العار والحاجة { سئلت } تبكيتا لقاتلها.
and when the girl buried-alive, the young girl buried alive for fear of shame and impoverishment, asks — in rebuke of its slayer —
بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ ۹
{ بأى ذنب قتلت }؟ وقرىء بكسر التاء حكاية لما تخاطب به وجوابها أن تقول: قتلت بلا ذنب.
for what sin she was slain (sa’alat, ‘asks’: a variant reading has su’ilat, ‘[she] is asked’, narrating the address directed to her, to which she then responds by saying, ‘I was slain without [having committed] any sin’);
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۱۰
{ وإذا الصحف } صحف الأعمال { نشرت } بالتخفيف والتشديد فتحت وبسطت.
and when the scrolls, the scrolls containing the deeds, are unrolled (read nushirat or nushshirat), [when they are] unfolded and spread out;
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۱۱
{ وإذا السمآء كشطت } نزعت عن أماكنها كما ينزع الجلد عن الشاة.
and when the heaven is stripped off, torn away from its place, just as the skin of a sheep is stripped off;
وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۱۲
{ وإذا الجحيم } النار { سعرت } بالتخفيف والتشديد أججت.
and when the Hell-fire is set ablaze (read su‘irat or su‘‘irat), [when it is] set alight;