04سحری و افطار
نیت
پیش از فجر در دل بسته می‌شود؛ نزد م یک بار برای همهٔ ماه، و نزد ح، ش و حب هر شب. چیزی با صدای بلند گفته نمی‌شود.
سحری
آن را تا نزدیک فجر به تأخیر بیندازید. حتی یک جرعه آب هم آن را ادا می‌کند — «در سحری برکت است.»
بخاری، مسلم · صحیح
افطار
هنگام غروب آفتاب در آن شتاب کنید، با رطب، یا خرمای خشک، یا آب. پس از افطار گفته می‌شود:
ذَهَبَ الظَّمَأُ وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ وَثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ
Dhahaba-ẓ-ẓama’u wabtallatil-‘urūqu wa thabatal-ajru in shā’Allāh
تشنگی رفت، رگ‌ها تر شد و پاداش ثابت شد، اگر الله بخواهد.
ابوداوود · حسن. «اللهم لک صمت» که بسیار نقل می‌شود ضعیف است — لفظ ثابت همین است.
اگر کسی شما را برانگیخت، بگویید: «انی صائم» — من روزه‌ام. کسی که سخن دروغ را رها نکند، الله را به گرسنگی او نیازی نیست.
بخاری · صحیح