اذکار

صبح و شام

پس از فجر و پس از عصر گفته می‌شود.

بازبینی علمی: هنوز انجام نشده

این متن از کتابخانهٔ چاپی سبیل است. بازبینی علمی آن هنوز در جریان است؛ پس از آنکه دو عالِم آن را امضا کنند، هر مورد نام بازبینان خود و تاریخ را همراه خواهد داشت.

نمایش

ترجمهٔ پیش‌نویس: با ماشین از روی عربی و انگلیسی ساخته شده و هنوز هیچ عالِم یا ویراستار بومی آن را نخوانده است. هر جا سطری روشن نبود، انگلیسی را نمایش دهید و به عربی اعتماد کنید.

آیت‌الکرسی

یک بار

اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ

Allāhu lā ilāha illā Huwal-Ḥayyul-Qayyūm. Lā ta’khudhuhū sinatun wa lā nawm. Lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ. Man dhal-ladhī yashfa‘u ‘indahū illā bi-idhnih. Ya‘lamu mā bayna aydīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bi-shay’im-min ‘ilmihī illā bimā shā’. Wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ, wa lā ya’ūduhū ḥifẓuhumā, wa Huwal-‘Aliyyul-‘Aẓīm.

الله [معبودِ راستین است؛] هیچ معبودی [به‌حق] جز او نیست؛ زندۀ پاینده [و قائم به ذات] است؛ نه خوابی سبک او را فرا می‌گیرد و نه خوابی سنگین؛ [و لحظه‌ای از تدبیر جهان هستی، غافل نمی‌ماند]؛ آنچه در آسمان‌ها و زمین است، از آنِ اوست. کیست که نزد او جز به فرمانش شفاعت کند؟ گذشته و آیندۀ آنان [= بندگان] را می‌داند و [آنان] به چیزی از علم او احاطه [و آگاهی] نمی‌یابند، مگر آنچه خود [الله] بخواهد. کرسیِ او آسمان‌ها و زمین را در بر گرفته است و نگهداشتنِ آنها بر او [سنگین و] دشوار نیست و او بلندمرتبه [و] بزرگ است.

متن کامل، از اذکار نمازها. در نسخهٔ چاپی این متن کوتاه‌تر آمده است.

قرآن 2:255، تا پایان آن. هر کس آن را صبح بگوید تا شام در پناه است.

قرآن ۲:۲۵۵

حاکم · صحیح

سه سوره

سه بار

سورهٔ اخلاص

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ

Qul Huwallāhu Aḥad. Allāhuṣ-Ṣamad. Lam yalid wa lam yūlad. Wa lam yakun lahū kufuwan aḥad.

[ای پیامبر] بگو: «او الله یکتا و یگانه است. الله بی‌نیاز است [و همه نیازمند او هستند]. نه [فرزندی] زاده و نه [از کسی] زاده شده است. و هیچ کس همانند و همتای او نبوده و نیست».

سورهٔ فلق

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

Qul a‘ūdhu bi-Rabbil-falaq. Min sharri mā khalaq. Wa min sharri ghāsiqin idhā waqab. Wa min sharrin-naffāthāti fil-‘uqad. Wa min sharri ḥāsidin idhā ḥasad.

[ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار سپیده‌دم پناه می‌برم، از شرِ تمام آنچه آفریده است، و از شر تاریکی شب، آنگاه که همه جا را فراگیرد، و از شر [زنان جادوگر] که با افسون در گره‌ها می‌دمند. و از شر [هر] حسود، آنگاه که حسد ورزد».

سورهٔ ناس

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَٰهِ النَّاسِ مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ

Qul a‘ūdhu bi-Rabbin-nās. Malikin-nās. Ilāhin-nās. Min sharril-waswāsil-khannās. Alladhī yuwaswisu fī ṣudūrin-nās. Minal-jinnati wan-nās.

[ای پیامبر،] بگو: «به پروردگار مردم پناه می‌برم، فرمانروای مردم، معبود مردم، از شرِ [شیطانِ] وسوسه‌گر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان می‌گردد؛ همان [وسوسه‌گری] که در دل‌های مردم وسوسه می‌کند؛ از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».

متن کامل، از اذکار نمازها. در نسخهٔ چاپی این متن کوتاه‌تر آمده است.

اخلاص، فلق، ناس — هر کدام سه بار. این‌ها در برابر هر چیز شما را بس است.

قرآن · سورهٔ ۱۱۲ قرآن · سورهٔ ۱۱۳ قرآن · سورهٔ ۱۱۴

پیش از خواب دوباره گفته می‌شود، با دمیدن در کف دست‌ها و کشیدن آن‌ها بر هر جای بدن که دست می‌رسد.

ابوداوود، ترمذی · حسن صحیح

سیدالاستغفار

یک بار

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَىٰ عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ

Allāhumma anta rabbī lā ilāha illā ant, khalaqtanī wa anā ‘abduk, wa anā ‘alā ‘ahdika wa wa‘dika ma-staṭa‘t, a‘ūdhu bika min sharri mā ṣana‘t, abū’u laka bini‘matika ‘alayya wa abū’u laka bidhanbī fa-ghfir lī fa-innahu lā yaghfirudh-dhunūba illā ant

هر کس آن را در روز با یقین بگوید و پیش از شام بمیرد، از اهل بهشت است.

سرورِ استغفار — یک بار صبح، یک بار شام.

بخاری · صحیح

هنگام آغاز روز

یک بار

اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ أَمْسَيْنَا، وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ، وَإِلَيْكَ النُّشُورُ

Allāhumma bika aṣbaḥnā wa bika amsaynā, wa bika naḥyā wa bika namūt, wa ilaykan-nushūr

در شام: والیک المصیر به‌جای والیک النشور.

ترمذی · حسن

بر فطرت

یک بار

أَصْبَحْنَا عَلَىٰ فِطْرَةِ الْإِسْلَامِ، وَعَلَىٰ كَلِمَةِ الْإِخْلَاصِ، وَعَلَىٰ دِينِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ ﷺ، وَعَلَىٰ مِلَّةِ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا مُسْلِمًا

Aṣbaḥnā ‘alā fiṭratil-islām, wa ‘alā kalimatil-ikhlāṣ, wa ‘alā dīni nabiyyinā Muḥammadin ﷺ, wa ‘alā millati abīnā ibrāhīma ḥanīfan musliman

در شام: امسینا به‌جای اصبحنا.

احمد · صحیح

فرمانروایی از آنِ الله است

یک بار

أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ

Aṣbaḥnā wa aṣbaḥal-mulku lillāh, wal-ḥamdu lillāh, lā ilāha illallāhu waḥdahu lā sharīka lah

ادامه دهید: رب اسألک خیر ما فی هذا الیوم — خیرِ این روز را از تو می‌خواهم.

مسلم · صحیح

خشنودی

سه بار

رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ ﷺ نَبِيًّا

Raḍītu billāhi rabban, wa bil-islāmi dīnan, wa bimuḥammadin ﷺ nabiyyan

بر الله حق است که هر کس آن را بگوید خشنود سازد.

ابوداوود، ترمذی · حسن

صبح

وقت آن از فجر تا طلوع آفتاب است — و اگر تا نیمروز هم گفته شود از دست نمی‌رود.

در برابر هر آسیب

سه بار

بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ، وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

Bismillāhil-ladhī lā yaḍurru ma‘a-smihi shay’un fil-arḍi wa lā fis-samā’, wa huwas-samī‘ul-‘alīm

هر کس آن را صبح و شام سه بار بگوید، هیچ‌چیز به او آسیب نمی‌رساند.

به عثمان بن عفان آموخته شد و او هرگز آن را ترک نکرد.

ابوداوود، ترمذی · صحیح

کفایت

هفت بار

حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ، عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ

Ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huwa, ‘alayhi tawakkalt, wa huwa rabbul-‘arshil-‘aẓīm

الله او را در هر آنچه از کار دنیا و آخرت نگرانش می‌کند کفایت می‌کند.

هفت بار صبح و هفت بار شام.

ابوداوود · حسن

عافیت

سه بار

اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي، لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ

Allāhumma ‘āfinī fī badanī, Allāhumma ‘āfinī fī sam‘ī, Allāhumma ‘āfinī fī baṣarī, lā ilāha illā ant

یا الله، در بدنم، در شنوایی‌ام و در بینایی‌ام به من عافیت ده.

ابوداوود · حسن

کلمهٔ توحید

ده بار

لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Lā ilāha illallāhu waḥdahu lā sharīka lah, lahul-mulku wa lahul-ḥamd, wa huwa ‘alā kulli shay’in qadīr

ده بار، یا صد بار — صد بار برابر با آزاد کردن ده برده است.

بخاری، مسلم · صحیح

طلب آمرزش

صد بار

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ

Astaghfirullāha wa atūbu ilayh

او ﷺ در یک روز صد بار آمرزش می‌خواست، حال آنکه هیچ گناهی بر او نبود.

بخاری، مسلم · صحیح

سپردن کار

یک بار

يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ، أَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، وَلَا تَكِلْنِي إِلَىٰ نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ

Yā ḥayyu yā qayyūmu biraḥmatika astaghīth, aṣliḥ lī sha’nī kullah, wa lā takilnī ilā nafsī ṭarfata ‘ayn

مرا به اندازهٔ یک چشم بر هم زدن به خودم وامگذار.

یک بار گفته می‌شود، در آغاز روز و در پایان آن.

نسائی، حاکم · حسن

پناه به کلمات

سه بار · شام

أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ

A‘ūdhu bikalimātillāhit-tāmmāti min sharri mā khalaq

در آن شب هیچ‌چیز به او آسیب نمی‌رساند.

مسلم · صحیح

تسبیح

صد بار

سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ

Subḥānallāhi wa biḥamdih

گناهانش از او فرو می‌ریزد، هرچند مانند کف دریا باشد.

در هر حال گفته می‌شود — در راه رفتن، نشسته یا هنگام کار.

بخاری، مسلم · صحیح

شام

وقت آن از عصر تا غروب آفتاب است — و اگر تا اوایل شب هم گفته شود از دست نمی‌رود.

اگر هیچ چیز دیگری نمی‌گویید

بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ را سه بار بگویید، و سه سوره را سه بار. اندکی که هر روز بر آن پایبند باشید از بسیاری که رها شود سنگین‌تر است.

قرآن · سورهٔ ۱۱۲ قرآن · سورهٔ ۱۱۳ قرآن · سورهٔ ۱۱۴

بخاری، مسلم · صحیح.

سطرهایی که لبهٔ نقطه‌چین دارند تلفظ متن عربی‌اند که با قاعده از حرکت‌های آن ساخته شده است. این سطرها از نسخه‌های چاپی نیستند و بازبینی نشده‌اند: هر جا با عربی تفاوت داشت، عربی درست است.

از اذکار پس از نماز · باز کردن عنوان کامل