البلد

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ٤ أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ٥ يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا ٦ أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ٧

{4 - 7} Kinachokusudiwa na kiapo hapa ni kauli yake: "Hakika tumemuumba mtu katika taabu." Inawezekana kwamba kinachokusudiwa kwa hilo ni dhiki anazostahimili duniani, katika kaburi na Siku watakaposimama mashahidi, na kwamba ajitahidi kufanya matendo yatakayomwondolea matatizo haya na kumletea furaha na raha ya kudumu. Na kama hatafanya hivyo, basi ataendelea kupata mateso makali milele na milele. Na inawezekana kwamba maana yake ni kwamba tumemuumba mwanadamu katika umbo lililo bora kabisa na umbile lililonyooka kabisa, mwenye uwezo wa kutenda na kufanya vitendo vigumu, lakini pamoja na hayo, hakumshukuru Mwenyezi Mungu juu ya neema hizi kuu. Bali alifanyia majigambo salama aliyopewa, na kumfanyia kiburi Muumba wake, kwa hivyo akafikiri, kwa ujinga wake na udhalimu wake, kwamba ataendelea kuwa katika hali hii, na mamlaka ya vitendo vyake hayataondolewa, na ndiyo maana [Mwenyezi Mungu] akasema: "Ati anadhani hapana yeyote atakayemuweza?" Anafanya kiburi na fahari juu ya mali anazozitumia kwa ajili ya matamanio yake. Anasema: “Nimeteketeza chungu ya mali." Hapa Mwenyezi Mungu aliita kutumia mali katika matamanio na maasia kuwa ni kuteketeza. Kwa sababu mtoaji wake hanufaiki na alichotoa, na hakuna kinachomrudia katika kutoa kake isipokuwa majuto, hasara, uchovu na uhaba. Si kama mtu aliyetoa kwa ajili ya radhi za Mwenyezi Mungu katika njia za heri. Kwa maana mtu huyu amefanya biashara na Mwenyezi Mungu na amepata faida mara nyingi zaidi kuliko alivyotoa. Mwenyezi Mungu amesema akimtishia kwa adhabu mtu huyu ambaye alijivunia kile alichokitumia katika matamanio: "Ati anadhani ya kuwa hapana yeyote anayemwona?" Na kwamba Mwenyezi Mungu hamuoni na atamuuliza kuwajibika juu ya mambo madogo na makubwa? Bali Mwenyezi Mungu alimwona, akamhifadhia matendo yake, na akamuwekea hapo waandishi wa heshima kwa yote aliyoyafanya, yawe mema au maovu.