الأنفال

وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا غَنِمْتُم مِّن شَىْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُۥ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ إِن كُنتُمْ ءَامَنتُم بِٱللَّهِ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا يَوْمَ ٱلْفُرْقَانِ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ ۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ ٤١

{41} Yeye Mtukufu anasema, "Na jueni ya kwamba ngawira yoyote mnayoipata;” yaani, mliyochukua katika mali ya makafiri kwa nguvu, kwa hakika, iwe kidogo au nyingi, "basi humusi yake ni ya Mwenyezi Mungu." Yaani, na kilichobaki ni chenu, enyi mlioipata ngawira hiyo. Kwa sababu aliifungamanisha ngawira na wao, kisha akatoa humo humusi moja yake, kwa hivyo hilo likaonyesha kwamba kilichobaki ni chao, kitagawanywa kulingana na alivyoigawanya Mtume wa Mwenyezi Mungu rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake aligawanya: Fungu moja kwa mpiganaji apiganaye kwa miguu, na mafungu mawili kwa mpiganaji apiganaye kwa kupanda farasi, fungu moja kwa ajili yake, na fungu moja kwa ajili yake. Na ama humusi hii hiyo inagawanywa mafungu matano. Fungu moja kwa ajili ya Mwenyezi Mungu na Mtume Wake, linatumika kwa masilahi ya jumla ya Waislamu bila ya kuteua masilahi fulani, kwa sababu Mwenyezi Mungu alilifanya kuwa ni lake na Mtume wake, na Mwenyezi Mungu na Mtume wake hawalihitaji, kwa hivyo ikajulikana kuwa ni kwa ajili ya waja wa Mwenyezi Mungu. Na kwa kuwa Mwenyezi Mungu hakuliweka kwa ajili ya masilahi fulani maalumu, basi ikajulikana kwamba hilo ni kwa ajili ya masilahi ya jumla. Nayo humusi ya pili ni kwa jamaa, ambao ni jamaa za Nabii – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake – kama vile Banu Hashim, na Bani Al-Muttalib. Na Mwenyezi Mungu alilifungamanisha na jamaa ili uwe ushahidi kwamba sababu ya hilo ni jamaa tu. Kwa hivyo wako sawa katika hilo, matajiri wao na masikini wao, wa kiume wao na wa kike wao. Nayo humusi ya tatu ni ya mayatima. Nao ni wale waliopoteza baba zao hali ya kuwa wao ni wadogo. Mwenyezi Mungu aliwapa humusi moja ili kuwarehemu, kwani walikuwa hawawezi kutekeleza masilahi yao, na tayari walishapoteza anayeyasimamia masilahi yao. Nayo humusi ya nne ni ya maskini. Yaani wale wanaohitaji, mafukara wadogo kwa wakubwa, wa kiume na wa kike. Nayo humusi ya tano ni ya mwana njia. Na [yeye] ni mgeni ambaye amekatikiwa katika mji usiokuwa wake. Na baadhi ya wafasiri wanasema kuwa humusi ya ngawira haitoki nje ya makundi haya, na hawahitaji kuwa sawa wote katika hilo, lakini hilo linafuatana na masilahi. Na hii ndiyo kauli ifaayo zaidi. Na Mwenyezi Mungu alifanya kuitekeleza humusi moja hiyo namna ipasavyo kuwa ni sharti ya kuwa na imani. Akasema: " ikiwa nyinyi mlimwamini Mwenyezi Mungu na yale tuliyoyateremsha kwa mja wetu siku ya kipambanuo." Nayo ni siku ya Badr, ambayo kwayo Mwenyezi Mungu alipambanua baina ya haki na batili, na akaidhihirisha haki, na akaibaitilisha batili. "Siku yalipokutana makundi yale mawili," kundi la Waislamu na kundi la makafiri. Yaani, ikiwa imani yenu kwa Mwenyezi Mungu na kwa haki ambayo Mwenyezi Mungu aliiteremsha kwa Mtume wake siku ya Al-Furqan, ambayo ndani yake kulitokea ishara mbalimbali na ushahidi mbalimbali yaliyoonyesha kwamba kile alichokuja nacho ndiyo haki. "Na Mwenyezi Mungu ni Muweza wa kila kitu" hawezi yeyote kushindana naye isipokuwa Yeye atamshinda.