الأنفال

إِنَّمَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتُهُۥ زَادَتْهُمْ إِيمَـٰنًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ٢

{2} Na kwa kuwa imani ni aina mbili: imani kamili inayotokana nayo kusifiwa, na kufaulu kamili, na imani isiyokuwa hiyo. Akataja Imani kamili, akasema: "Hakika Waumini" Alif na laam katika neno hili ni za kujumuisha sheria zote za Imani, "ni wale ambao anapotajwa Mwenyezi Mungu, nyoyo zao huhofu." Yaani, zinahofu na kuogopa, kwa hivyo kumnyenyekea Mwenyezi Mungu Mtukufu kukawasababishia kujizuia na maharamisho. Kwa maana kumhofu Mwenyezi Mungu Mtukufu ndiko alama kubwa zaidi ya kumzuia mwenyewe kutokana na dhambi. "Na wanaposomewa Aya zake, zinawazidishia Imani." Na hilo ni kwamba wanaisikiliza na kuzihudhurisha nyoyo zao ili kuitafakari, na hapo imani yao inaongezeka. Kwa sababu kutafakari ni miongoni mwa matendo ya nyoyo, na kwa sababu ni lazima iwabainishie maana waliyokuwa hawaijui, na wanakumbuka yale waliyokuwa wameyasahau, au ile katika nyoyo zao kutamani heri na kuwa na shauku juu ya utukufu wa Mola wao Mlezi, au hofu juu ya adhabu, na kukomeka na maasia, na hayo yote ni katika yake ambayo imani inaongezeka kwayo. “Na kwa Mola wao Mlezi” peke yake bila ya mshirika yeyote "wanamtegemea." Yaani, wanategemea katika nyoyo zao kwa Mola wao Mlezi katika kuwaletea masilahi yao na kuwazuia na madhara yao ya kidini na ya kidunia, na wana imani kuwa Mwenyezi Mungu mtukufu atafanya hivyo. Na kutegemea ndiko kunakosababisha matendo yote, kwa hivyo hayapatikani wala hayakamiliki isipokuwa kwayo.