الأعراف

خُذِ ٱلْعَفْوَ وَأْمُرْ بِٱلْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْجَـٰهِلِينَ ١٩٩

{199} Aya hii inajumuisha tabia nzuri na watu na yale ambayo mtu anapaswa kuwatendea. Kwa kuwa kile ambacho mtu anapaswa kuwatendea watu ni kuchukua chepesi, yaani yale nafsi zao zinaruhusu kuyafanya na yale yaliyo rahisi kwao miongoni mwa matendo na maadili. Basi asiwatwike yale ambayo maumbile yao hayaruhusu. Bali amshukuru kila mtu kwa yale wanayowakabili nayo miongoni mwa maneno na matendo mazuri au yaliyo chini ya hayo. Na aachilie mbali kuzembea kwao na ayafumbie macho mapungufu yao, wala asimfanyie kiburi mdogo kwa sababu ya udogo wake, wala mwenye upungufu wa akili kwa sababu ya upungufu wake, wala masikini kwa sababu ya umasikini wake. Bali aamiliane nao wote kwa upole na kuwakabili na yale yanayohitajiwa na hali zao na wamkunjulie vifua vyao. "Na amrisha mema," yaani, kwa kila neno jema, na tendo zuri, na tabia kamilifu kwa walio karibu na walio mbali. Basi yafanye yale yanayowajia watu kutoka kwako yawe ima ni kufundisha elimu, au kuhimiza juu ya heri kama vile kuunga ukoo, au kuwatii wazazi, au kusuluhisha baina ya watu, au ushauri wenye manufaa, au maoni sahihi, au usaidizi katika wema na uchamungu, au kukemea maovu, au kuelekeza katika kuyafikia masilahi ya kidini au ya kidunia. Kwa kuwa ni lazima kuwepo udhia kutoka kwa asiyejua, Mwenyezi Mungu Mtukufu akaamuru kwamba asiyejua akabiliwe na kujitenga naye na kutomkabili kwa kutojua kwake. Kwa hivyo atakayekuudhi kwa kauli yake au kitendo chake, usimuudhi; na mwenye kukunyima, usimnyime. Na mwenye kukukata, basi muunge. Na mwenye kukudhulumu, basi mtendee uadilifu.