الأعراف

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَـٰلِحًا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَا ۚ فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ١٩٠

{190} "Basi alipowapa mwana mwema" kulingana na yale waliyoyaomba, na ikawatimia neema katika huyo, "wakamfanyia washirika Mwenyezi Mungu katika kile kile alichowapa.” Yaani, walimfanyia Mwenyezi Mungu washirika katika mtoto huyo ambaye Mwenyezi Mungu peke yake ndiye aliyemuumba na kumfanya kuwa ni neema, na akayafurahisha kwaye macho ya wazazi wake, lakini wao wakamfanya kuwa mja wa asiyekuwa Mwenyezi Mungu. Ima kwa kumwita kwa asiyekuwa mja wa Mwenyezi Mungu, kama vile Abdul-Harith, na Abdul-Uzza, Abdul-Kaaba, na kadhalika, au kumshirikisha Mwenyezi Mungu katika ibada baada ya kwamba Mwenyezi Mungu aliwaneemesha kwa yale aliyowaneemesha, miongoni mwa neema mbalimbali ambazo hawezi kuzidhibiti hata mmoja katika waja. Na huku ni kusonga kutoka katika aina hadi kwa jinsi. Kwa maana, mwanzo wa mazungumzo unahusiana na Adamu na Hawa, kisha akahamia [kwenye] mazungumzo kuhusu jinsi, na hakuna shaka kwamba hili linapatikana katika dhuria kwa wingi. Na kwa sababu ya hilo, Mwenyezi Mungu akawafanya kukiri ubatili wa ushirikina, na kwamba wao katika hilo ni madhalimu dhuluma kubwa mno, sawa uwe ushirikina huo ni katika maneno au katika vitendo. Kwa maana yule aliyewaumba kutokana na nafsi moja, ambaye alimuumbia mwenza wake kutokana nayo, na akawafanyia wenzi kutokana na nafsi zao wenyewe, kisha akaweka baina yao mapenzi na rehema ambayo wanapata kutulia wenyewe katika wenyewe, na anamzoea, na kustareheka naye. Kisha akawaongoa kwenye yale ambayo kwayo hupatikana matamanio, na starehe, na dhuria, na kizazi. Kisha akakiumba kizazi katika matumbo ya akina mama, kwa muda maalumu ambao nafsi zao zinakuwa na uchu nacho, na wanamwomba Mwenyezi Mungu kwamba akitoe hali ya kuwa kiko sawasawa, sahihi. Basi Mwenyezi Mungu anawatimizia neema hiyo, na akawapa walichokitaka. Basi je, yeye hastahiki kwamba wamuabudu wala wasimshirikishe na yeyote katika ibada yake, na wamfanyie Yeye tu Dini yao?