الأعراف

فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦٓ أَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذْنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ بِعَذَابٍۭ بَـِٔيسٍۭ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ١٦٥

{165} "Basi walipoyasahau yale waliyokumbushwa kwayo;" yaani, waliyaacha yale waliyokumbushwa kwayo na wakaendelea katika kukengeuka kwao na kuvuka kwao mipaka. "Tukawaokoa wale waliokuwa wakikataza mabaya." Na hivyo ndivyo ilivyo ada ya Mwenyezi Mungu katika waja wake kwamba inapoteremka adhabu, anawaokoa kutokana nayo wale wanaoamrisha mema na kukataza maovu. "Na tukawachukua wale waliodhulumu" nao ndio wale waliovuka mipaka katika Sabato kwa "adhabu mbaya mno kwa vile walivyokuwa wakivuka mipaka." Na ama lile kundi jingine ambalo liliwaambia wale waliokuwa wakikataza: Kwa nini mnawawaidhi watu ambao tangu hapo Mwenyezi Mungu atawaangamiza, basi wafasiri walitofautiana kuhusu kunusurika kwao na kuangamizwa kwao, lakini la dhahiri ni kwamba walikuwa miongoni mwa waliosalimika. Kwa sababu Mwenyezi Mungu alifungamanisha kuangamia na madhalimu tu, naye hakutaja kuwa wao ni madhalimu. Basi hili likaashiria kuwa adhabu ile ilikuwa mahsusi kwa wale waliovuka mipaka ya Sabato, na kwa sababu kuamrisha mema na kukataza maovu ni ya faradhi kutosheleza, ikiwa wengine wataitekeleza, basi itawaondokeaa wengineo. Kwa hivyo hawa walitosheka na kukataza kwa wale. Na kwa sababu waliwashutumu kwa kauli yao, “Kwa nini mnawawaidhi watu ambao tangu hapo Mwenyezi Mungu atawaangamiza au atawaadhibu adhabu kali?" Kwa hivyo, wakadhihirisha ghadhabu yao juu yao kwamba walichukia kuchukia kukubwa matendo yao hayo, na kwamba Mwenyezi Mungu atawaadhibu adhabu kali kabisa.