الشورى

وَمَا تَفَرَّقُوٓا۟ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْعِلْمُ بَغْيًۢا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ ٱلَّذِينَ أُورِثُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ مِنۢ بَعْدِهِمْ لَفِى شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ ١٤

{14} Mwenyezi Mungu Mtukufu alipowaamrisha Waislamu kuungana katika dini yao, na akawakataza kutengana, akawaambia wasidanganywe na aliyowateremshia Mwenyezi Mungu katika Kitabu. Kwani, Watu wa Kitabu hawakutawanyika, mpaka Mwenyezi Mungu alipowateremshia Kitabu kinachowataka wakusanyike, lakini wakafanya kinyume na kile kilichoamrishwa na Kitabu chao, na yote hayo ni kwa sababu ya dhuluma na uadui wao. Kwani walichukiana wao kwa wao na wakahusudiana, na ukazuka ugomvi na uadui kati yao, kwa hivyo wakahitilafiana. Basi jihadharini enyi Waislamu msiwe kama wao. "Na lau kuwa haikwishatangulia kauli kutoka kwa Mola wako Mlezi" ya kuchelewesha adhabu ya kuwaangamiza hadi muda maalumu, "basi bila ya shaka palingelihukumiwa baina yao." Lakini hekima yake na ustahimilivu wake ulihitaji wacheleweshewe hilo. "Na hakika wale waliorithishwa Kitabu baada yao" wakawa mafuatizi wao miongoni mwao wale ambao wamehusishwa na elimu "wanakitilia shaka inayo wahangaisha." Kwa maana, watangulizi wao walitofautiana kwa sababu ya dhuluma na uadui; kwa hivyo wafuatizi wao nao wakahitalifiana kwa sababu ya shaka na kusitasita. Na hao wote ni sawa katika kuhitilafiana kwao kubaya.