سبإ

أَفَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَىٰ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۚ إِن نَّشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ ٱلْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ ٩

{9} Kisha akawatanabahisha juu ya hoja ya kiakili yenye kuonyesha kwamba ufufuo si jambo ambalo haliwezi kutokea kama wanavyoona kuwa haliwezi kutokea, na kwamba kama watatazama yaliyo mbele yao na yaliyo nyuma yao, kama vile mbingu na ardhi, wakaona uwezo wa Mwenyezi Mungu ndani yake wenye kuangaza akili, na ukuu wake wenye kustaajabisha wanazuoni wakubwa, na kwamba kuumbwa kwa viwili hivyo, ukubwa wake, na viumbe walio ndani yake ni mambo makubwa zaidi kuliko kuwarudisha watu kutoka makaburini mwao baada ya kufa kwao. Basi je, ni nini kinachowafanya kukadhibisha licha ya kwamba wanasadiki jambo ambalo ni kubwa zaidi kuliko hili? Ndiyo, hiyo ni habari ya ghaibu ambayo bado hawajaiona hadi sasa; basi ndiyo maana wakaikadhibisha. Mwenyezi Mungu akasema, "Tungelipenda, tungeliwadidimiza ndani ya ardhi, au tungeliwateremshia juu yao vipande vya mbingu." Yaani, adhabu; kwa sababu ardhi na mbingu ziko chini uendeshaji wetu. Tukiviamuru, havitaasi. Basi jihadharini dhidi ya kuendelea kukadhibisha, tukaja kuwaadhibu kwa adhabu kali kabisa. "Hakika katika haya;" yaani, kuziumba mbingu na ardhi na viumbe vyote vilivyomo "zipo Ishara kwa kila mja aliyetubia." Na kila mja anapokuwa ni wa kurudi kwa Mwenyezi Mungu sana, kunakuwa kufaidika kwake na ishara ni kukubwa zaidi. Kwa sababu mwenye kutubia anaelekea kwa Mola wake Mlezi, tayari utashi wake na hima yake vimeelekea kwa Mola wake Mlezi, na amerejea kwake katika kila jambo miongoni mwa mambo yake, kwa hivyo akawa karibu na Mola wake Mlezi, na akawa hajali kingine isipokuwa kujishughulisha na kumridhisha Yeye, kwa hivyo akawa anawatazama viumbe kwa mtazamo kufikiria na kuzingatia, siyo kutazama kwa kughafilika ambako hakuna faida yoyote.