سبإ

فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ١٤

{14} Kwa hivyo, mashetani wakaendelea kumfanyia kazi Suleiman, rehema na amani ziwe juu yake. Nao walikuwa wamewapotosha watu na kuwaambia kwamba wanajua mambo ya ghaibu, na kwamba walikuwa na uwezo wa kufikia mambo yaliyofichika. Kwa hivyo, Mwenyezi Mungu Mtukufu alitaka kuwaonyesha waja wake uongo wao katika madai yao haya. Basi wakabakia wakiendelea kufanya kazi yao hiyo. Na Mwenyezi Mungu akapitisha kwamba Suleiman, amani iwe juu yake afe, kwa hivyo akaiegemea fimbo yake. Basi wakawa wanapopita karibu naye hali ya kuwa ameegemea juu yake, wanadhani kwamba yu hai kwa hivyo wanamuogopa. Basi wakawa wanaendelea kufanya kazi zao hivyo hivyo kwa muda wa mwaka mzima, kama ilivyosemwa, mpaka wadudu wa ardhini walipopewa mamlaka kuila fimbo yake. Wakawa wanaila mpaka ikaisha na ikaanguka chini, kwa hivyo Suleiman akaanguka chini pia, nao mashetani wakatawanyika. Kwa hivyo watu wakatambua ya kwamba majini, "lau kuwa wangelijua ya ghaibu, wasingelikaa katika adhabu hiyo ya kufedhehesha." Yaani, kazi ngumu sana juu yao. Na lau kuwa walikuwa wanaijua ghaibu; basi wangejua kifo cha Suleiman, ambacho ndicho kitu kikubwa zaidi walichotaka kujua ili wasalimike kutokana na kile walichokuwemo.