الأحزاب

وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَـٰرَهُمْ وَأَمْوَٰلَهُمْ وَأَرْضًا لَّمْ تَطَـُٔوهَا ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرًا ٢٧

{27} "Na akawarithisha ardhi zao na nyumba zao na mali zao, na ardhi msiyopata kuikanyaga." Kwa hivyo, Mwenyezi Mungu akawawezesha nyinyi, na akawaangusha hao, na mkachukua mali zao, na mkawaua na kuwateka. "Na Mwenyezi Mungu ni Mwenye uweza juu ya kila kitu." Hakuna kinachoweza kumshinda. Na kwa sababu ya uwezo wake ndiyo akawaandikia hayo aliyowaandikia. Na kundi hili miongoni mwa Watu wa Kitabu lilikuwa ni Mayahudi wa Banu Quraydha katika kijiji kilicho nje ya Madina, kisichokuwa mbali sana. Na Nabii – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - alikuwa alipohamia Madina, aliingia nao katika mkataba wa kusitisha vita, kwa hivyo hakupigana nao, wala wao hawakupigana naye, na wakabakia katika Dini yao, na hakuwabadilishia chochote. Basi siku ya handaki walipoona makundi yaliyoshiriki dhidi ya Mtume wa Mwenyezi Mungu, na wingi wa idadi yao na uchache wa idadi ya Waislamu, na wakadhania kuwa watamuangamiza Mtume na Waumini, na wakasaidiwa katika hilo na baadhi ya viongozi wao. Kwa hivyo, wakaivunja ahadi iliyokuwa baina yao na Mtume wa Mwenyezi Mungu - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - na wakaungana na washirikina ili kumpiga vita. Kwa hivyo, Mwenyezi Mungu alipowaangusha washirikina, Mtume wa Mwenyezi Mungu – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake – akapata nafasi nzuri ya kupigana nao, basi akawazingira katika ngome yao, nao wakakubali kuhukumiwa kulingana na hukumu ya Sa'd bin Muadh, Mwenyezi Mungu amuwie radhi. Basi Sa'd akahukumu kwamba wauawe wapiganaji, na watoto wao wachukuliwe mateka, na mali zao zichukuliwe kama ngawira. Basi Mwenyezi Mungu akamtimizia neema Mtume wake na waumini, na akawapa neema kwa wingi, na akatuliza macho yao kwa kuwaangusha wale waliosalia nyuma ya vita katika maadui wao, na kuwaua wale waliowaua, na kuwateka wale waliowateka, na fadhila za Mwenyezi Mungu zikaendelea kuwafikia waja wake.