الأحزاب

لَّقَدْ كَانَ لَكُمْ فِى رَسُولِ ٱللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُوا۟ ٱللَّهَ وَٱلْيَوْمَ ٱلْـَٔاخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرًا ٢١

{21} "Hakika nyinyi mnayo ruwaza njema kwa Mtume wa Mwenyezi Mungu" kwa maana yeye mwenyewe alihudhuria vita pamoja na utukufu wake, na akaingia katika uwanja wa vita, na hali yeye ndiye mtukufu na shujaa jasiri. Basi vipi mnalifalinyia ubahili jambo ambalo Mtume wa Mwenyezi Mungu – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake – mwenyewe alilifanya mwenyewe vyema sana? Basi fuateni mfano wake katika jambo hili na mengineyo. Wanazuoni wa misingi ya Fiqh waliitumia Aya kuwa ni ushahidi kwamba inaruhusika kutumia matendo ya Mtume – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake – kuwa ndio ushahidi, na kwamba kanuni ya msingi ni kuwa umma wake wanapaswa kumuiga naye katika hukumu zote, isipokuwa katika zile ambazo ushahidi wa kisheria unaonyesha kuwa zinamhusu yeye tu. Na kuna aina mbili za viigizo: kiigizo kizuri na kiigizo kibaya. Kiigizo kizuri kiko ndani ya Mtume – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake. Na kumuiga ni kuifuata njia ifikishayo kwenye utukufu wa Mwenyezi Mungu, nayo ndiyo njia iliyonyooka. Na ama kumuiga mwingine katika yale yanayomhalifu, basi hicho ndicho kiigizo kibaya, kama walivyosema washirikina wakati Mitume wao walipowaita ili wawafuate: "Hakika sisi tuliwakuta baba zetu wanashika dini mahsusi, basi na sisi tunaongoza nyayo zao." Na mfano huu mzuri unafuatwa tu na anawezeshwa kuufikia yule ambaye anamtaraji Mwenyezi Mungu na Siku ya Mwisho. Kwa maana yale aliyo nayo ya imani, kumcha Mwenyezi Mungu, kutaraji malipo Yake, na kuhofu adhabu yake, haya yote yanamhimiza kufuata mfano wa Mtume – rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake.