الأحزاب

أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ ۖ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًا ١٩

{19} "Wana choyo juu yenu" kwa miili yao wakati wa kupigana vita, na mali zao wakati wa kuzitumia. Basi hawapambani kwa mali zao na nafsi zao. "Ikifika hofu, utawaona wanakutazama" mtazamo wa anayezimia "kwa mauti," kutokana na ukali wa woga ulioiondoa mioyo yao, wasiwasi uliowashutua, na hofu ya kwamba watalazimishwa kufanya kile wanachochukia ambacho ni kupigana vita. "Na hofu ikiondoka," wakawa katika hali ya amani na utulivu, "wanakuudhini kwa ndimi kali." Yaani, wanawaongelesha kwa maneno makali, na madai yasiyokuwa sahihi, na unapowasikia, unawadhania kuwa ni watu wa ushujaa na ujasiri. "Nao ni mabahili kwa kila la heri" linalokusudiwa kutoka kwao. Na huu ni uovu mkubwa zaidi unaoweza kuwa kwa mtu kwamba awe bahili kwa alichoamrishwa, bahili kwa mali yake katika kuitumia kwenye njia zake, na bahili katika mwili wake kupigana na maadui wa Mwenyezi Mungu au kulingania kwenye njia ya Mwenyezi Mungu, bahili katika heshima yake, bahili katika elimu yake, ushauri na maoni yake. "Hao" ambao wana hali hiyo, "hawakuamini" na kwa sababu ya kutoamini kwao, Mwenyezi Mungu akaharibu matendo yao. "Na hayo kwa Mwenyezi Mungu ni mepesi." Na ama Waumini, hao Mwenyezi Mungu aliwalinda kutokana na ubahili wa nafsi zao, na akawawezesha kufanya kwa wingi yale waliyoamrishwa, kama vile kutoa miili yao kwa kupigana katika njia yake na kuliinua neno lake, na pia mali zao kwa kuzitumia katika njia za heri, na hadhi yao na elimu yao.