آل عمران

وَلَا يَحْسَبَنَّ ٱلَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا۟ بِهِۦ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَٰثُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ١٨٠

{180} Yani, wala wasidhani wale wanaofanya ubahili. Yani wanaozuia walichonacho katika kile alichowapa Mwenyezi Mungu katika fadhila zake kama mali, na hadhi, elimu, na mengineyo ambayo Mwenyezi Mungu aliwapa na akawaneemesha kwayo. Na akawaamrisha watoe wawape waja wake kwayo kile kisichowadhuru wao, lakini wakafanya ubahili kwayo, na wakaishikilia na wakaifanyia ubahili waja wa Mwenyezi Mungu, na wakadhani kuwa ni heri kwao. Bali ni shari kwao katika Dini yao, na dunia yao, na maisha yao ya karibuni na yao ya mustakbali. “Watafungwa shingoni yale waliyoyafanyia ubahili Siku ya Kiyama.” Yani atayafanya yale waliyofanyia ubahili kuwa kongwa shingoni mwao, wakiadhibiwa kwayo, kama ilivyokuja katika Hadithi Sahihi. “Hakika, bahili atafanyiwa mfano wa mali yake Siku ya Kiyama kama nyoka wa kiume, mwenye sumu kali na kipara, mwenye madoa meusi juu ya macho yake (au mwenye tundu mbili za sumu mdomoni mwake). Atamshika kwenye upande wa mdomo wake, kisha atasema, 'Mimi ni mali yako. Mimi ni hazina yako.' Na Mtume wa Mwenyezi Mungu - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake– akakariri Aya hii yenye kuyasadikisha hayo. Kwa kuwa hawa walidhani kuwa ubakhili wao utawafaa, ni chanzo cha heshima kwao. Lakini jambo hilo likawawia kinyume, na likawa miongoni mwa yenye madhara makubwa zaidi juu yao na sababu ya kuadhabiwa kwao. “Na urithi wa mbingu na ardhi ni wa Mwenyezi Mungu.” Yani, Yeye Mtukufu ndiye mmiliki wa ufalme, na vyote vinavyomilikiwa vitarudishwa kwa mmiliki wake, na waja watatoka katika dunia pasi na dirhamu wala dinari pamoja nao, wala kisichokuwa hivyo katika mali. Yeye Mtukufu alisema, “Hakika Sisi, tutairithi ardhi na wale walio juu yake. Na kwetu watarejeshwa.” Na tafakari jinsi alivyoitaja sababu ya msingi na sababu ya mwisho, zenye kulazimu kila moja yake kwamba mja asifanye ubahili kwa yale ambayo Mwenyezi Mungu alimpa. Alijulisha kwanza kwamba kile alicho nacho na mkononi mwake ni fadhila kutoka kwa Mwenyezi Mungu na neema ambayo si miliki ya mja. Bali kama si fadhila za Mwenyezi Mungu na wema wake, hakingemfikia kitu katika hayo. Kwa hivyo, kuzuia kwake huko, ni kuzuia fadhila za Mwenyezi Mungu na wema wake. Na kwa sababu wema wake juu yake unalazimu awafanyie wema waja wake, kama alivyosema Yeye Mtukufu. “Nawe fanya wema kama Mwenyezi Mungu alivyokufanyia wema wewe.” Na mwenye kutambua kwamba kile kilicho mkononi mwake ni fadhila kutoka kwa Mwenyezi Mungu, hawezi kuizuia fadhila ambayo haimdhuru. Bali inamnufaisha katika moyo wake na mali yake, na inamzidishia imani yake na inamhifadhi kutokana na balaa. Kisha akataja la pili kwamba vyote ambavyo vimo mikononi mwa waja, vitarejea kwa Mwenyezi Mungu, naye Mtukufu atavirithi, na Yeye ndiye mbora wa wanaorithi. Basi, hakuna maana ya kuwa bahili kwa kitu ambacho kitatoweka kutoka kwako na kuhamishiwa kwa mtu mwingine. Kisha, tatu, akataja sababu ya kuwaadhibu, akasema, “Na Mwenyezi Mungu ana habari za yote myatendayo.” Basi ikiwa Yeye ana habari za matendo yenu yote, na hilo linalazimu malipo mema kwa mambo ya heri, na adhabu kwa maovu, basi mwenye imani ya uzito wa chembe katika moyo wake hatabaki nyuma katika kutoa matumizi ambako analipwa kwako thawabu, na wala hataridhia kuzuia ambako kunasababisha adhabu.