آل عمران

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ ٱللَّهِ كِتَـٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلدُّنْيَا نُؤْتِهِۦ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ ٱلْـَٔاخِرَةِ نُؤْتِهِۦ مِنْهَا ۚ وَسَنَجْزِى ٱلشَّـٰكِرِينَ ١٤٥

{145} Kisha Mwenyezi Mungu akajulisha kwamba nafsi zote zimefungamanishwa na muda wake, kwa idhini ya Mwenyezi Mungu, na majaaliwa yake, na hukumu yake. Basi aliyewekewa majaaliwa kufa, basi atakufa hata bila ya sababu. Na aliyemtaka abaki, basi hata kama sababu zitatokea, kila sababu haitamdhuru kabla ya kufika kwa muda wake. Na hilo ni kwa sababu, Mwenyezi Mungu alipitisha hilo na akalijaalia, na akaliandikia muda uliowekwa. Muda wao ukifika, basi hawatakawia hata saa moja, wala hawatatangulia. Kisha Mwenyezi Mungu akajulisha kwamba, Yeye huwapa watu katika thawabu za dunia na Akhera yale yaliyofungamana na mapenzi yao. Kwa hivyo, akasema, “Na mwenye kutaka malipo ya duniani, tutampa kwayo. Na mwenye kutaka malipo ya Akhera tutampa kwayo.” Na alisema Mwenyezi Mungu Mtukufu, “Wote hao tunawapa - hawa na hao - katika neema za Mola wako Mlezi. Wala neema za Mola wako Mlezi hazikuwa ni zenye kuzuilika. Angalia vipi tulivyowaboresha baadhi yao kuliko wengine wao. Na hakika, Akhera ni yenye daraja kubwa zaidi na kuboresha kukubwa zaidi.” “Na tutawalipa wanaoshukuru.” Na wala hakutaja malipo yao; ili hilo liashirie wingi wake na ukubwa wake. Na ili ijulikane kwamba, malipo ni kwa kiwango cha shukrani, kwa uchache, na wingi uzuri.