ابراهيم

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ٤

{4} Na hili ni katika upole wake kwa waja wake, kwamba hakumtuma Mtume yeyote isipokuwa kwa ulimi wa kaumu yake. Ili awabainishie kile wanachohitaji, ili wao pia waweze kujifunza katika yale aliyokuja nayo, tofauti na ikiwa angekuja na usiokuwa ulimi wao; basi wangehitaji kujifunza lugha ile anayozungumza, kisha ndiyo wamuelewe. Na Mtume anapowabainishia yale waliyoamrishwa na kukatazwa, na ikawasimamia hoja ya Mwenyezi Mungu juu yao. "Basi Mwenyezi Mungu humpoteza amtakaye" miongoni mwa wale ambao hawakufuata uwongofu huo "na anamwongoa amtakaye" katika wale aliowateua kuwapa rehema zake. "Naye ni Mwenye nguvu, Mwenye hekima" ambaye katika utukufu wake ni kwamba Yeye ndiye wa pekee wa kuongoa na kupoteza, na kuzigeuza nyoyo apendavyo. Na katika hekima yake ni kwamba haweki uwongofu wake wala kupoteza kwake isipokuwa mahali panapostahiki hayo. Na Aya hii tukufu inatumika kama ushahidi kwamba elimu za Kiarabu zinazofikisha katika kubainishwa maneno Yake na maneno ya Mtume Wake ni mambo yanayotakiwa na yanayopendwa na Mwenyezi Mungu. Kwa sababu haitimii kujua yale yaliyoteremshwa kwa Mtume wake bila ya hayo, isipokuwa ikiwa watu wamo katika hali ambayo hawahitaji hayo, na hilo ni kama wakifanyia Kiarabu mazoezi, na watoto wao wakakuwa nacho, na kikawa ni asili yao, basi hapo wakakuwa wametoshelezwa juhudi hiyo, na watakuwa wako tayari kupokea kutoka kwa Mwenyezi Mungu na Mtume Wake mwanzoni, kama Maswahaba - Mwenyezi Mungu awawie radhi - walivyopokea kutoka kwao.